( 389 ) 



De punten eener (9 2 , 6 3 ) B vormen vier verschillende 

 soorten van koppels (gescheiden puntenparen). 



1. Twee trigonische punten van denzelfden vierhoek. 



2. Twee trigonische punten van verschillende vierhoeken. 



3. Een trigonisch met een atrigonisch punt. 



4. Twee atrigonische punten. 



In de cf. van (2) worden deze vier gevallen achtereen- 

 volgens vertegenwoordigd door de koppels 13, 46; 13, 26; 

 13, 25; 25, 36. 



Door a (13, 46) ontstaat de cf. 



1 



2 



3 



4 



5 



6 



7 



8 



14 



24 



35 



14 



15 



26 



17 



48 



15 



25 



36 



24 



25 



36 



37 



68 



17 



26 



37 



48 



35 



68 



78 



78 



(5) 



Alle punten dezer cf. zijn ditetragonisch, alle lijnen be- 

 grenzen drie vierhoeken. Zij bestaat uit twee hoofdvierzijden 

 1, 2, 3, 8 en 4, 5, 6, 7; hare zes vierhoeken vormen drie 

 paren, waarin telkens twee tegenzijden van den eenen vier- 

 hoek verbonden zijn met twee tegenzijden van den anderen; 

 door deze eigenschap kan zij gemakkelijk onderscheiden wor- 

 den van de (12 3 , 8 3 ) van tabel (3). Zij komt voor als rest- 

 fio-uur van elke lijn der atrigonische 15 3 van Martinetti 

 (An?i. cli Mat., Ser. II 01 , tomo XIV); ook ontstaat zij uit 

 de (12 4 , 16 3 ) A door afscheiding van twee hoofdvierzijden. 



Uit a (13, 26) volgt natuurlijk weder eene (12 3 , 8 3 ), die 

 met (3) gelijksoortig is. 



Door a(13, 25) ontstaat: 



1 



14 



2 



3 



4 



5 



6 



7 



8 



24 



35 



14 



15 



26 



17 



28 



15 



26 



36 



24 



35 



36 



37 



58 



17 



28 



37 



46 



58 



46 



78 



78 



(0) 



