( 416 ) 



Reeds de eerste cephaliumknobbels zijn bloeibaar, maar 

 de bloem ontwikkelt zich niet, voordat een aantal nieuwe 

 cephaliumknobbels zich gevormd heeft. Voorts weet men, 

 dat elke knobbel, als zijtak, niet meer dan ééne bloem kan 

 voortbrengen. Het gevolg hiervan is, dat de bloemen, zoowel 

 bij een reeds cylindervormig ontwikkeld als bij een nog schijf- 

 vormig cephalium, alleen op de bovenvlakte voorkomen, meest 

 1 a 2 cm. van het midden. Bij het cephalium, dat zijne volle 

 breedte bezit en krachtig doorgroeit, komt dit, zooals Miquel 

 opgeeft, ongeveer uit op een derde tusschen het middelpunt 

 en den omtrek der bovenvlakte; bij jongere cephaliën is het 

 echter dichter bij den rand en bij niet of niet sterk meer aan- 

 groeiende dichter bij het midden. Iets vroeger of later dan 

 de bloemen komen de fijnere borstels te voorschijn, die hier 

 de dorerjgroepen vertegenwoordigen, en die dus in de eerste 

 plaats op het uitgebloeide, bij sommige soorten reeds op het 

 bloeibare, en bij andere, hoewel zeldzamer, ook op het nog 

 niet bloeibare middengedeelte boven de wol uitsteken. In 

 een paar gevallen, waarin het cephalium geheel en al, tot 

 over den top, met overal even krachtige en even lange bor- 

 stels bedekt was, gelijk bij andere, waar de bloemen of bes- 

 sen uit het midden ontsproten, kwam het mij voor, te doen 

 te hebben met cephaliën die hadden opgehouden te groeien, 

 en de natuurlijke grens van hunne ontwikkeling hadden be- 

 reikt. Waar die grens voor elke soort ligt, is voor het oogen- 

 blik niet uit te maken. Dat zij echter verschilt, valt niet te 

 betwijfelen. Bij de Melocacti op de eilanden beneden den wind 

 heb ik slechts bij uitzondering een cephaliuui gezien, dat iets 

 hooger was dan de diameter. De meeste waren lager. Bij Me- 

 locactus communis DC. op St. Eustatius waren er van een halven 

 meter en hooger ; welk verschil moeilijk aan toevallige omstan- 

 digheden van vernieling of dergelijke toegeschreven worden kan. 



De vergelijking van de zaailingen van hetzelfde zaaisel, 

 zal, wanneer de zaailingen eenmaal zoover gevorderd zullen 

 zijn, dat zij het primitieve groeistadium te boven zijn geko- 

 men, over het min of meer standvastige, en dus over de 

 betrekkelijke waarde der kenmerken voor de onderscheiding 

 der soorten, een oordeel kunnen leveren. Het laat zich 



