( 421 ) 



smalle en breede bij voorwerpen voorkomen, die in andere 

 eigenschappen overeenstemmen, dus om dat ééne verschil niet 

 soortelijk gescheiden kunnen worden. Zoo heeft Lemaire bij 

 zijn M. obtusipetalus, die breede maar tusschen de velden 

 ingesnoerde ribben bezit, als variëteit, met instemming van 

 Miqtjel, een vorm gevoegd met zeer breede niet ingesnoerde 

 ribben, terwijl hij dit onderscheid aan den krach tigen groei 

 toeschrijft. Ik zelf heb, bij de laatste bezending uit Aruba, 

 een vorm van M. stramineus ontvangen, die zich, behalve 

 door eenigzins hoogere gestalte, door smallere ribben, in 

 verband met haar vermeerderd aantal, onderscheidt. De 

 mogelijkheid van zoodanige invloeden moet dus, bij de beoor- 

 deeling van dit kenmerk, in aanmerking worden genomen. 



Van de dorenvelden wordt het aantal, de meerdere of 

 mindere verwijdering van elkander, hun vorm, grootte, kleur 

 en het al of niet, of in mindere of meerdere mate, bezet 

 zijn met vilt tusschen de dorenwortels, beschreven. Met 

 het aantal wordt het getal der boven den grond, aan de 

 buitenzijde van den stengel zichtbare bedoeld, en in 't. alge- 

 meen worden de in het primitief stadium gevormde, maar 

 bij de volwassen voorwerpen verdwenene of naar de grond- 

 vlakte teruggedrongen doornvelden geheel buiten beschou- 

 wing gelaten. Tusschen de van buiten zichtbare nu bestaat 

 een doorgaand verschil, naarmate zij lager of hooger aan 

 den vegetatieven stengel voorkomen. De hoogste, en vooral 

 in een groeienden top, die nog niet in cephalium-vorming 

 is overgegaan, zijn het rijkelijst, soms zeer sterk, met vilt 

 bekleed, schijnen daardoor ook vaak grooter. De onderste 

 zijn relatief klein en kaal. Wil men niet bij elk voorwerp 

 al deze toestanden afzonderlijk beschrijven, en gewoonlijk 

 geschiedt dit alleen wanneer een eenigzins buitengewone 

 toestand voorkomt, dan kiest men als normaal de doren- 

 velden, die ongeveer te halverhoogte of op tweederden van 

 de hoogte voorkomen. Deze kiest men ook voor de dorens, 

 daar deze hier, met kleiner of grooter verschillen naar be- 

 neden en naar boven, meestal hun maximum van ontwikke- 

 ling vertoonen. 



Wanneer slechts één doren der centrale groep voorkomt, 



