( 428 ) 



Cuba, St. Thomas, St. Croix, St. Eustatius, nl: M. Ellemeetii 

 Miq. van Bahia, M. Wendlandii Miq. van St. Thomas, Af. 

 Delessertianus Lem. van Mexico, M. meonacanthus L. O. van 

 Jamaica, M. communis D.C. van St. Croix en St. Eustatius, 

 M. havannensis Miq. van Cuba, M. rubens Pfeiff. van West- 

 Indië, M . Linhii (syn. M. communis L. O., non DC.) van West- 

 Indie, M. crassUpinus S. D. waarschijnlijk van Brazilië, M. 

 dichroacanthus Miq. van St. Thomas. Van twee van deze zijn 

 bloemen waargenomen : nl. van de zeer eigenaardige M. Elle- 

 meetii Miq., vrij klein en rozerood, en bij M. communis De, 

 middelmatig van grootte, met eenigzins getande vaak aange- 

 spitste bloembladen, met een 5- (4 — 6) straligen roodachtigen 

 stempel, en eene vrij dikke, kleine, omgekeerd eivormige bes 

 opleverend. Een zeer afwijkende vorm is onder deze M. dichro- 

 acanthus Miq., waar de hoogere dorens in elke groep grooter 

 zijn dan de lagere. Met M. cummunis DC. zijn vermoedelijk 

 eenige soorten, die eerst als variateiten daarvan beschouwd 

 waren, na verwant. Zelve onderscheidt zij zich door reus- 

 achtigen bouw en buitengewoon hoog cephalium. 



Als tweede zijtak, van ongeveer gelijke waarde, komen 

 dan daarnaast de soorten met hoogstens één centraaldoren, 

 doch deze grooter, in een enkel geval alleen dikker, dan de 

 randdorens: il/, ferox Pfeiff. van Zuid-Brazilië en Mexico, 

 M . Schlumbergianus Lem. van St. Thomas, M. Brogniartii Lem. 

 van onbekenden oorsprong, M. Miquelii Lehm. van St. Croix, 

 M. ccesius en M. griseus (variëteit; Wendl. van Laguayra, 

 M. hystrix Parm. van onbekenden oorsprong, M. amoenus 

 Hoffgg. van Columbia, M. atrosanguineus H. B. vau St. Tho- 

 mas en M. spatangus H. B. van Curacao, dus, behalve van 

 het vaste land van centraal en Zuid-Amerika, van St. Croix, 

 St. Thomas en eene, waarover nader, van Curacao. 



De beide eerstgenoemden schijnen, niettegenstaande het 

 ver verwijderd vaderland, nauw verwant te zijn ; de anderen 

 staan eenigermate op zich zelf. De beide laatstgenoemden, 

 en vooral de allerlaatste, vertoonen verwantschap met hoo- 

 gere vormen uit de meerdoornige groep : M, Salmianus L.O. 

 en M. pyramidalis S.D., gelijk reeds door Miquel is opge- 

 merkt, en moeten dus naar de buurt van deze worden opge- 



