( 435 ) 



bij de meeste korte, zuiver kegelvormige bessen. Afwijkend, 

 trouwens ook in ander opzicht, zijn een paar vormen met 

 zeer groote langwerpig ei-kegelvormige bessen, en eenige 

 met eenigzins horizontaal-evenwijdige en andere, met flauw 

 naar beneden gebogen zijranddorens. Onder deze is een vorm, 

 misschien als variëteit te beschouwen, met, in jongen toestand, 

 bijna witte dorens, terwijl zij anders min of meer rood, of, door 

 ouderdom, licht vuilbruin zijn. Bloemen, voor zoover waar- 

 genomen, zijn middelgroot, wat kleiner dan bij M. Koolwij- 

 kianus Sur. en tevens, zoowel van deze als onderling, eenig- 

 zins verschillende in den vorm der bloembladen. Dit verschil 

 in de bloemen en bessen heeft mij genoopt, meer vormen 

 afzonderlijk te houden, dan mij aanvankelijk, op grond van 

 de vegetatieve organen alleen, noodig was geschenen. Het 

 geheel is eene eenigzins eentoonige groep met minutieuze 

 verschillen. 



4°. Naast en gedeeltelijk boven haar komt M. radiatus, 

 met meer conischen vorm, samengedrukte ribben, meer viltige 

 doornvelden en langer, ook meer ongelijke dorens, en hierbij 

 M. albispinus met ivoorwitte, M. eburneus met daarbij boogs- 

 wijs nedergebogen, en eindelijk M. subulatus met niet zeer 

 lange, maar buitengewoon breede, platte, priemvormige dorens. 

 Bij deze laatste, hoogst eigenaardige soort, waarbij een hoog 

 langwerpige vorm voorkomt, stijgt het getal middendorens 

 tot het hoogst waargenomen getal, nl. tot acht. Wij heb- 

 ben hier te doen met een zijtak, die eenigszins in de rich- 

 ting naar de curvispini wijst. Bloemen heb ik nog niet ge- 

 zien. De bessen zijn bij de eerstgenoemde soort kegelvormig, 

 bij de volgende zeer dik kegel- en kegel-eivormig. 



Uit dit overzicht blijkt, dat de Melocacti van Aruba, bij 

 eene groote verscheidenheid onderling, slechts in een enkele 

 richting, en wel door middel van hunne hoogste vormen, aan- 

 sluiting maken met die van Curacao en de andere eilanden. 

 Behalve de reeds genoemde, welke zich bij M. macracan- 

 thus S. D. aansluiten, zijn het de thans nieuw beschrevene 

 M. trigonus en M, ovatus, welke, de eene het naast met 

 M. patens Sur., de andere het naast met M. pyramidalis 

 S. D. overeenstemmen. 



