( 175 ) 



nen, die elk vier complementaire punten dragen, en daarmede de 

 conf. (16 2 , 8 4 ) A vormen, aangegeven door tabel 3. Deze, 

 met de beide geassocieerde conf. <? 4 vormen dus eene conf. 

 40 4 (zie tabel 4), besebreven in de H^: de lijnen der har- 

 monische conf. zijn daarvan de vierpuntige diagonalen. 



Uit eene hoofd- vierzijde der eene ö" 4 , en eene hoofd-vier- 

 zijde der andere o±, waarin de geassocieerde zijden niet voorko- 

 men, kan men door toevoeging van nog vier lijnen uit tabel 3, 

 telkens ééne hoofd-tienzijde vormen der 40 4 ; zoo ontstaan 

 er bijv. de beide hoofd-tienzijden van tabel 5, die nu geene 

 lijn gemeen hebben, en alzoo eene conf. (40 2 , 2Ö 4 ) zamen- 

 stellen. Neemt men uit de 40 4 deze beide hoofd-tienzijden 

 weg, dan ontstaat er eeue andere conf. (40 2 , 20 4 ), die geene 

 hoofd-tienzijden bevat, en dus met de vorige ongelijksoor- 

 tig is. 



Schrijver leidt nu met behulp der uitkomsten van zijn 

 opstel » Kwadrupel-involuties op bikwadratische krommen" 

 uit deze 40 4 de cubische krommen K z af, die twaalf punten 

 dezer conf. bevatten, of anders om de twee geassocieerde ö" 4 , 

 en om hunne corresidualen kunnen beschreven worden ; zij 

 zijn 834 in aantal. 



Hij keert daarop tot de er 4 terug, en leidt de eigenschap 

 af, dat hare 48 nevenpunten in viertallen op twaalf 

 rechten liggen. 



En nu gebruikt hij de uitkomsten, verkregen in zijn jong- 

 ste opstel »Over eene groep van regelmatige vlakke confi- 

 guratiën, en eenige daarmede samenhangende configuratiën 

 van punten en krommen", om te bewijzen dat die 48 ne- 

 venpunten en de zestien conf. lijnen der <7 4 met twaalf nieuwe 

 lijnen en acht nieuwe punten tot eene combinatorische conf. 

 (56 3 , 28 6 ) voeren ; alsook dat die 48 nevenpunten der <j 4 

 zestien conische sextupels vormen ; en nog dat die 48 neven- 

 punten en de zestien complementaire punten, de acht drievou- 

 dige snijpunten der nevenpunten lijnen en de twaalf overige snij- 

 punten der complementaire lijnen, met de zestien conf. lijnen, 

 die twaalf nevenpunten-lijnen, en die acht complementaire 

 lijnen eene nieuwe combinatorische conf. (84 3 , 36 7 ) vormen. 

 Uit twee hoofd- vierzijden der <7 4 en de twee daarmede samenhan- 



