( 188 ) 



nen, welke hen dragen, het volgende bikwintupel (25 2 , 10 5 ) 

 worden afgeleid. 



111 



«1 



h 



H 



125 



423 



h 



«4 



128 



«3 



342 



H 



127 



a s 



64 



234 



126 



C4, 



h 



«2 



X 



122 



414 



331 



243 



\ 



(18) 



Van de 25 basispunten van den door (18) aangewezen 

 krommenbundel der vijfde orde liggen er 20 op üfc; de 

 overige vijf d. z. 125, 126, 127, 128 en #, kunnen der- 

 halve door eene rechte vereenigd worden. 



Deze eigenschap kan met eigenschap 6. in nauw verband 

 gebracht worden door de invoering van eene nieuwe notatie 

 voor de complementaire punten en lijnen. De punten 111, 

 423, 342, 234, welke achtereenvolgens op de lijnen 15, 18, 

 17, 16 liggen, zullen n.1. door 159, 189, 179, 169 worden 

 aangeduid, terwijl de door hen gedragen lijn het teeken 19 

 verkrijgt; de punten 122, 414, 331, 243 en hunne verbin- 

 dingslijn zullen door de teekens 269, 279, 289, 259 en 29 

 worden aangewezen ; het punt x kan dan, als snijpunt van 

 19, 29 en 12, door 129 worden voorgesteld. Wordt deze 

 handelwijze ook toegepast op de bikwintupels, welke uit 

 de overige elf met (17) gelijksoortige bikwadrupels ontstaan, 

 dan wordt het bikwadrupel (3) der complementaire punten 

 in de nieuwe notatie voorgesteld door 



(19) 



Worden nu de 16 punten en 8 lijnen van (19) benevens 

 de 12 overige snijpunten dezer 8 lijnen, welke elk op eene 

 nevenpuntenlijn der C4 bleken te liggen, aan de boven ge- 



l 159 

 1 



169 



179 



189 



J 259 



269 



279 



289 



j 359 



369 



379 



389 



V 459 



469 



479 



489 



