( 198 ) 



noodzakelijk intramoleculair moet zijn; bij de broomainiden 

 der eenbasische zuren zou men des noods kunnen aanne- 

 men, dat zij intermoleculair is. 



De straks medegedeelde eigenschappen van bet als phenyl- 

 ureïdopropionzuur opgevatte zuur zijn zoodanige, als men 

 van eene verbinding van die structuur kan verwachten. De 

 vorming van /?-amidopropionzuur bij smelting met kalihy- 

 draat vindt op de volgende wijze plaats; onder afscheiding 

 van aniline ontstaat in de eerste plaats het zout 



CO <NH-CH 2 -CH 2 -COOK ; 



bij toevoeging van zoutzuur wordt het zuur 



C0 <NH-CH 2 -CH 2 — CO OH 



vrijgemaakt, dat als gesubstitueerd carbaminzuur niet be- 

 stendig is en zich ontleedt in koolzuur en /?-amidopropion- 

 zuur. Volgens deze opvatting is dus het laatstgenoemde 

 lichaam niet het directe product der inwerking van kali- 

 hydraat op het zuur, dat uit succinphenylbroomamide werd 

 bereid, maar ontstaat eerst zoodra de vloeistof eene zure 

 reactie aanneemt. De verbinding, die uit phenylureïdopro- 

 pionzuur bij inwerking van acetylchloride wordt verkregen, 



is het ureïd van dat zuur CO<^^ H ^^ J °>CH 2 , dat 



2 



zeer gemakkelijk bij tegenwoordigheid van kali weder een 

 molecuul water opneemt en het ureïdozuur vormt. 



Wij hebben getracht door synthese de juistheid onzer 

 stelling te bewijzen, dat het uit succinphenylbroomamide 

 bereide zuur phenylureïdopropionzuur is. Wij meenden, dat 

 dit zuur waarschijnlijk door verhitting van een meno-sel 

 van phenylureum en f>-amidopropionzuur zou kunnen bereid 

 worden, dat deze beide stoffen in verhouding hunner mole- 

 culairgewichten bevat. Het kwam ons waarschijnlijk voor, 

 dat eene reactie plaats zou grijpen, welke door de verge- 

 lijking 



