( 205 ) 



geprecipiteerd, dat bij 182° — 184° smolt en de reacties gaf, 

 welke voor het barnsteenzuur kenmerkend zijn. Bij de -ana- 

 lyse werden de volgende resultaten verkregen. 



0,3260 gr. gaven 0,4817 gr. C0 2 *). 



Berekend voor Gevonden: 



C 4 H 6 4 



O = 40,7 40,3 



H= 5,1 — 



Ten einde het optreden van ammoniak buiten twijfel te 

 stellen, werd het dubbelzout van salmiak en platinachloride 

 bereid, dat in de karakteristieke kristallen zich afscheidde 

 en bij de analyse 43,6 pCt. platina gaf, in plaats van 

 43,8 pCt., gelijk de theorie verlangt.' 



Het parabroomaniline kristalliseerde uit de warme, wate- 

 rige oplossing in kleine octaëders, die bij 58° — 60° smolten. 

 Wij hebben uit de base het sulfaat bereid, dat uit water 

 zich in blaadjes afscheidde, die bij 230° — 235° onder blauw- 

 kleuring en gasontwikkeling smolten. De analyse toonde, 

 dat het zout zuiver was. 



I. 0,3128 gr. bij 90°— 100° gedroogd gaven 0,1632 gr. Ba S0 4 . 

 IL 0,2987 » » » » » » 0,2465 » AgBr 



en 0,0052 gr. Ag. 



Berekend voor Gevonden: 



(C 6 H 4 Br.NII a ),H,S0 4 L H. 



H 2 S0 4 22,2 21,9 

 Br 36,1 — 36,4. 



liet parabroomanilinesulfaat ia reeds door Huebner f) be- 

 schreven. Daar volgens zijn beweren het zout in koud water 

 gemakkelijker oplosbaar is dan in warm, terwijl bij ons 

 praeparaat het omgekeerde het geval was, hebben wij uit 

 acetanilide naar zijn voorschrift parabroomaniline, dat bij 

 580_610 smolt en vervolgens het sulfaat bereid. Dit laatste 



*) De waterbepaling ging verloren, 

 f) Annalen der Chemie 209, p. 355. 



