( 206 ) 



smolt bij 226° — 228°, waarbij het gelijk het zoo even be- 

 schreven zout onder blauwkleuring en gasontwikkeling zich 

 ontleedde. Het was in warm water gemakkelijker oplosbaar 

 dan in koud, zoodat Huebner's tegenovergestelde mededee- 

 ling op eene vergissing berust. 



Bij de ontleding van succinparabroomphenylamide door 

 kali ontstaat, gelijk wij straks zeiden, als tusschenproduct 

 succinparabroomphenylamidozuur 



CH 3 — CO-NH.C 6 H 4 Br 



I 



C H 2 — C O O H 



dat door eene overmaat van zoutzuur uit de alkalische 

 vloeistof werd geprecipiteerd. Wij kristalliseeerden het 

 eenige malen uit veel water om ; in zuiveren toestand zette 

 het zich in den vorm van naalden af, die bij 186° — 187° 

 smolten, terwijl het onzuivere zuur uit naalden en plaatjes 

 bestond. De resultaten der analyses van de bij 90° — 100° 

 gedroogde verbinding zijn in overeenstemming met de theorie. 



I. 0,3102 gr. gaven 0,5017 gr. C0 2 en 0,1137 gr. H 2 0. 

 II. 0,5584 » > 24± cc. N bij 15° en een baro- 

 meterstand van 766 m.m. 



III. 0,3000 gr. gaven 0,2037 gr. Ag Br en 0,0032 gr. Ag. 



IV. 0,3144 » » 0,5093 gr. C0 2 en 0,1063 gr. H 2 0. 

 V. 0,3450 » » 0,2281 gr. Ag Br en 0,0061 gr. Ag. 



Berekend voor 









Gevoudei 



i : 





C 10 H l0 NBrO 3 





I. 



II. 



III. 



IV. 



V. 



C 41,2 





44,1 



— 



— 



44,2 



— 



H 3,7 





4,1 



— 



— 



3,8 



— 



N 5,2 





— 



5,2 



— 



— 



— 



Br 29,4 





— 



— 



29,7 



— 



29,4. 



Het succinparabroomphenyL 



amido 



zuur is 



moeilijk 



in ben- 



zol, aether 



en 



koud water, 



iets j 



meer in 



warm water op- 



losbaar. In aceton lost het gemakkelijk op, ook in warmen 

 alcohol. 



Uit eene neutraal reageerende oplossing van het zuur in 

 verdund ammoniak valt bij toevoeging van salpeterzuur 



