(218 ) 



In een capillair buisje verhit smelt deze verbinding bij 

 231° — 234°; zij is niet o nontleed vluchtig. Zij is oplosbaar in 

 zwavelkoolstof en chloroform, lost daarentegen moeilijk op in 

 alcohol en in benzol, zeer moeilijk in aether en petroleumae- 

 ther. Bij verwarming wordt zij door aceton en warm water op- 

 gelost; bij bekoeling zet zij zich uit deze vloeistoffen weder 

 in kristallen af; de oplossing in water reageert neutraal. 

 Tegenover zwak zure vloeistoffen schijnt het lichaam tame- 

 lijk bestendig te zijn; door alkaliën wordt het daarentegen 

 zeer gemakkelijk veranderd. Verdunde kaliloog lost het bij 

 gewone temperatuur op onder vorming van phenylureïdo- 

 propionzuur kalium. Wanneer daartoe eene bepaalde hoe- 

 veelheid eener oplossing van kaliumhydroxyde van bekende 

 sterkte wordt gebezigd, kan men zich door terugtitreeren 

 van het overtollige alkali overtuigen, dat de hoeveelheid 

 kali verbruikt is, welke door de vergelijking 



C 10 H 10 N 3 O 2 + KHO = C 10 H u N 8 O 3 K 



verlangd wordt. 



Wij hebben het moleculairgewicht der verbinding volgens 

 de methode van Raoult bepaald *), waarbij wij ijsazijn als 

 oplossingsmiddel bezigden. 



Gevonden Berekend 

 Usazijn. Verbinding. Depressie, molec. gew, moloc. gew. 



13,1352 gr. 0,3872 gr. 0,580 198 190 



13,4100 » 0,3775 » 0,55° 200 



12,5845 » 0,4157 » 0,61° 211 



De gevonden depressie toont ten duidelijkste, dat de for- 

 mule van het lichaam werkelijk door C 10 H 10 N 2 O2 wordt 

 uitgedrukt. 



Het product C lo H 10 N 2 2 staat in dezelfde verhouding tot 

 het phenylureïdopropionzuur C^H^NgC^, als het hydantoïne 

 NH-CO Nn 



CO<^ tothethydantoïnzuurCO<^ MT] 2 nïJ nnruii 



NH— CH JNH-Ori 2 — LUOH 



*) Hiertoe werd het toestelletje gebruikt, dat door den HeerEiJKMAN 

 beschreven is (Zeitschr. ƒ. physik. Chemie II, p. 964). 



