(219) 



NH— CO 



of als het ö-lactylureuin C0< tot het 



NH— CH(CH 3 ) 



NH 



a-ureïdopropionzuur C0 <NH— CH(CH )— COOH* Het is 



het /?-lactylphenylureum, dat op de volgende wijze ont- 

 staat : 



COOH 

 co .NH(C 6 H 5 ) '„ _ tt , no .N(C 6 H 5 )— C0^ pR 

 LU \\H-C H 2 ^ bl±3 — ü * u + UJ< NH CH 2 >0fcl3 * 



Dit ureïd, waaraan men den meer rationeelen naam van 

 a.phenyl-hydrouracil *), of ook volgens de nomenclatuur 

 van Widman f) dien van a. phenyl-diacidihydromiazine kan 

 geven, heeft zwak basische eigenschappen. Bij verwarming 

 met het dubbele gewicht acetylchloride op 100° gedurende 

 drie uren wordt het langzaam opgelost en zet zich dan om 

 in de acetylverbinding. Men kan deze gemakkelijker op die 

 wijze bereiden, dat men phenylureïdopropionzuur gedurende 

 drie uren op 100° met eene grootere hoeveelheid acetyl- 

 chloride verhit (1 deel zuur op 3 deelen chloride), dan voor 

 de vorming van het phenylhydrouracil noodzakelijk is, waarbij 

 dit laatste waarschijnlijk als tusschenproduct ontstaat. De 

 inhoud der buis, die gewoonlijk geene vaste stof heeft af- 

 gezet, wordt van het zoutzuur en het overtollige acetyl- 

 chloride door verwarming gedeeltelijk bevrijd; het lichaam, 

 dat terugblijft, wordt in aceton opgelost eu met aether ge- 

 precipiteerd. Het neerslag moet dan nog ter zuivering eenige 

 malen uit water gekristalliseerd worden, waaruit het zich 

 in naalden afzet. Voor de analyse werden deze bij 90° — 100° 

 gedroogd. 



I. 0,2531 gr. gaven 0,5775 gr. C0 2 en 0,1243 gr. H 3 0. 



II. 0,3668 » » 377/ 8 cc. N bij 15° en een barome- 

 terstand van 770 m.m. 



*) Zie de noot op blz. 197. 

 f) Journ. f. prakt. Chemie N. F. 38, p. 185. Cok hier geldt, wat be 

 treft het gebruik van de letter a, hetgeen in de noot op blz. 197 gezegd is. 



