( 221 ) 



Wij zijn daartoe op de volgende wijze te werk gegaan. 

 Een mengsel der beide stoffen in verhouding hunner mole- 

 culairgewichten werd in eene reageerbuis in een bad van 

 zwavelzuur op 135° — 140° verwarmd. Eerst smolt het meng- 

 sel ; nadat het weder vast was geworden, werd het nog on- 

 geveer 15 minuten lang verhit. Gedurende de verwarming 

 vond ontwikkeling van een gas plaats, dat ten minste ge- 

 deeltelijk uit ammoniak bestond, terwijl oliedruppels (aniline?) 

 aan den wand der buis zichtbaar waren. Na bekoeling werd 

 het product bij gewone temperatuur met verdunde kaliloog 

 gedigereerd ; daarop werd gefiltreerd en door toevoeging van 

 zoutzuur bij het filtraat het phenylureïdopropionzuur gepre- 

 cipiteerd. Voor de analyse werd het eenige malen uit water 

 gekristalliseerd en bij 90° — 100° gedroogd. 



I. 0,3060 gr. gaven 0,6482 gr. C0 2 en 0,1678 gr. H 2 0. 



II. 0,2583 » > 28 3 / 4 cc. N bij h l / 2 ° en een baro- 

 meterstand van 759 m.m. 



II. 



13,6 



Het zuur smolt onder gasontwikkeling bij 167°; het kris- 

 talliseerde in naalden. De opbrengst liet veel te wenschen 

 over. 



Wij hebben uit dit zuur door verwarming met acetyl- 

 chloride het phenylhydrouracil (zie p. 216) bereid, dat, nadat 

 het herhaaldelijk uit water was gekristalliseerd, bij 230° — 

 233° smolt. Door de analyse werd aangetoond, dat de ver- 

 binding zuiver was. 



0,1905 gr. bij 90°— 100° gedroogd gaven 0,4394 gr. C0 2 

 en 0,0987 gr. H 2 O. 



Berekend voor 



Gevonden. 



C 10 H 12 N 3 O 3 



I. 



C 57,7 



57,8 



H 5,8 



6,1 



N 13,5 



— 



Berekend voor 





C 10 H la N 2 O 2 . 



Gevonden. 



C r= 63,2 



62.9 



H = 5,3 



5,8 



