( 227 ) 



zuren inwerkt, welke reeds beschreven werden, naar- 

 mate zij rijker zijn aan broom. Wij hebben geduren- 

 de den loop van ons onderzoek dezen regel herhaalde- 

 lijk bevestigd gezien. Ook uit het broom en uib het 

 bibroomphenylureïdopropionzuur kan het tribroomzuur door 

 inwerking van het onderbrornigzure zout bereid wor- 

 den; de het allereerst genoemde wijze van bereiding is 

 echter verreweg de verkieselijkste. Wij hebben het tribroom- 

 zuur door kristallisatie uit ijsazijn gezuiverd. Voor de 

 analyse werd het bij 90° — 100° gedroogd. 



I. 0,3941 gr. gaven 0,3926 gr. C0 3 en 0,0774 gr. H 3 O. 



II. 0,2937» » 0,3568 » Ag Br en 0,0067 gr. Ag. 

 III. 0,5163 » » 28 cc. N bij 120 en een barometer- 

 stand van 754 m.m. 



III. 



6,4. 



Bij langzame verhitting in een capillair buisje in een 

 bad van zwavelzuur smelt dit zuur bij 219°— 220° onder 

 ontleding; wanneer men sneller verwarmt kan het smelt- 

 punt eenige graden hooger gevonden worden. Het zuur is 

 ook bij verwarming moeilijk oplosbaar in water en in 

 benzol, evenzoo in aether. Alcohol en ijsazijn lossen het 

 bij koking gemakkelijker op ; bij bekoeling zet het zich in 

 naaldjes af. Natriumamalgama reduceert het tribroomzuur 

 tot phenylureïdopropionzuur. 



Dat werkelijk in het tribroomzuur de drie broomatomen 

 in den phenylkern symmetrisch ten opzichte van elkander 

 geplaatst zijn, hebben wij door het onderzoek van het tri- 

 broomaniline trachten aan te toonen, dat bij distillatie van 

 het zuur met het dubbele gewicht kalihydraat ontstaat. De 

 vluchtige vaste stof werd, nadat zij met zoutzuurhoudend 

 water gewasschen was, eenige malen uit verdunden spiritus 



Berekend voor 

 : i0 H 9 Br 3 N 3 ü 3 . 



I. 



Gevonden. 

 II. 



C 27 — 



27.2 



— 



H 2,- 



2,2 



— 



Br 53,9 



— 



53,4 



N 6,3 



— 



— 



