( 249 ) 



Intnsschen laat zich uit de verschillende langs deze drie 

 wegen verkregen waarnemingen afleiden, dat de voedingscondi- 

 tiën dezer bacteriën geheel andere zijn dan die van Ph. 

 phosphorescens en Ph. PJlügeri, met welke beide laatste soor- 

 ten, gelijk wij zagen, de niet of zwak smeltende vormen 

 Ph. balticum en Ph. Fischeri het naast overeenstemmen. 



Deze algemeene voedingsconditiën zullen in § 4 nader 

 beschouwd worden. 



Photobacterium phosphorescens en Ph. Pflilgeri hebben, ge- 

 lijk vroeger reeds is opgemerkt, het vermogen om glucose, 

 laevulose, maltose en galactose in gisting te brengen, onder 

 afscheiding van nagenoeg gelijke hoeveelheden koolzuur en 

 waterstof. Dit is gemakkelijk waar te nemen bij steekculturen 

 in voedingsgelatine, welke de genoemde suikers in niet te 

 hoog gehalte, bijv. 1 / s pCt. glucose of \ l / 2 pCt. maltose, of 

 minder, bevatten. Fraaier worden deze gistingsproeven, wan- 

 neer men de suikerhoudende voedingsgelatine met een groot 

 aantal lichtbacteriën vermengt en dan in een wijde buis giet 

 en laat stollen. Weldra, bijv. na 24 uren, begint de gasont- 

 wikkeling, waardoor zich groote blazen vormen, die door de 

 gelatine vastgehouden worden. De gisting van de suiker 

 geschiedt niet anders "dan bij aanwezigheid van pepton en 

 zuurstof, de laatste in den toestand van een zuurstofreserve 

 aan het lichaam der bacteriën gebonden *). Zoodra deze 

 zuurstof verbruikt is, houdt de gisting geheel op. Tot licht- 

 ontwikkeling geeft zij nimmer aanleiding, wel tot een zekere 

 mate van groei. Een groote overmaat van vrije zuurstof 

 houdt de gisting tegen. Men kan dit aantoonen door ver- 

 menging van de voedingsgelatine met een weinig waterstof- 

 superoxyde; de lichtbacteriën maken daaruit de zuurstof 

 vrij, en eerst wanneer deze verdwenen is begint de vorming 

 der gasblazen van koolzuur en waterstof. Weike de producten 

 der gisting zijn behalve koolzuur en waterstof, en wat er 

 wordt van de groep C 3 H G , die na onttrekking der genoemde 

 gassen van de glucose overblijft, is mij nog niet bekend. 



*) Men verg. mijn opstel : Les bactéries lnmineuses dans lenrrapports 

 avec 1'oxygène. drchiv. Neérl. T. 23, p. 416, 1889. 



