( 262 ) 



zoodanige is, dat, bij sterke verhooging van licht, groeiver- 

 schijnselen toch volstrekt niet waarneembaar worden. 



Men ziet dit bijvoorbeeld wanneer op een Phosphorescens- 

 pepton-gelatine-grond (Fig. beneden) een glucose-diffusieveld 

 (gu, A) in ontmoeting wordt gebracht met een asparagine- 

 diffusieveld (as). Ter plaatse van de doorsnijding van de 

 beide lichtende groeivelden ligt dan ergens een sterk lich- 

 tende strook (ab, C), zonder merkbaren groei (a&, B). Gelijk 

 men ziet valt deze strook samen met een zeer gering glu- 

 cosegehalte, dat met pepton alleen ook geen duidelijk 

 groeieffect en slechts een zeer zwakke, in de figuur bij Ie aan- 

 gegeven lichtvermeerdering, heeft veroorzaakt. Opmerkelijk 

 is de scherpe begrenzing van den lichtstrook ab. 



Graphische voorstelling van groei (A & B) en lichtkracht (C) van Glucose- (gu), Aspa- 

 ragine- (as) en Glycerine-diffusievelden (gl) op Peptongrond met Ph. phosphorescens. 



In A zijn de groeivelden, van bovenop gezien, door cirkels aangegeven. De stippen 

 stellen de daarin verspreide koloniën voor. 



De ordinaten van de kromme lijnen in B stellen de overmaat van groei in de velden, 

 boven den groei in den grond zelve voor. Op dezelfde wijze zijn de ordinaten dei- 

 kromme lijnen in C de voorstellingen van de licht-intensiüeiten boven die van den grond. 



Men ziet dat de doorsnijding van het asparagineveld (as) met de uiterste grens van 

 het glucoseveld (gu), tusschen de letters a en b, gekenmerkt is door ophouden van groei 

 en verhooging van licht (ab in C) ; bij Ie is een lichtwerking van pepton-glucose, die 

 niet met groei gepaard gaat. In de doorsnijding van het glycerine- en asparagineveld 

 is geen vermeerderde groei, maar wel een lichtvermeerdering (cd in C) op te merken. 



