( 365 ) 



In de eerste plaats wilden wij ons de vraag stellen : zijn 

 de blooedlichaampjes van het circnleerende bloed voor zouten 

 permeabel ? Deze vraag was niet langs denzelfden zekeren 

 weg te beantwoorden , als dit geschied was voor het gedefi- 

 brineerde bloed ; immers, bij het laatste bevonden zich de 

 vloeistoffen in een glazen vat met een impermeabelen wand, 

 en een eenvoudige chloor-bepaling in het serum, vóór en na 

 de toevoeging van eene bekende hoeveelheid eener chloor- 

 vrije zoutoplossing, was voldoende om uit te maken, of de 

 bloedlichaampjes chloor hadden opgenomen of verloren. 

 Van het bloedvaatstelsel — wij behoeven het niet te zeg- 

 gen — zijn de wanden alles behalve impermeabel. 



Hoever deze permeabiliteit gaat, kan o. a. blijken uit de 

 proeven van Klikowicz *) en uit die van Dastre en Loye f). 

 Ue eerste toonde aan, dat bij inspuiting van een aanzienlijke 

 hoeveelheid eener geconcentreerde oplossing van Na 2 S 4) 

 in de bloedbaan van honden, reeds na twee minuten de 

 helft er uit verdwenen is. De beide andere onderzoekers 

 lieten uren achtereen een stroom van Na Cl-oplossing van 

 0.75 pCt. door het vaatstelsel van een konijn gaan, zonder 

 dat het dier schadelijke gevolgen er van ondervond, indien 

 zij slechts zorgden, dat de snelheid van injectie, en verder 

 drukking en temperatuur, goed geregeld waren. 



Vóór alles wenschten wij daarom vast te stellen, in 

 hoeverre, na injectie van hyper- en hypisotonische zout- 

 oplossingen, de bloedlichaampjes in een veranderd medium 

 zich bevonden. 



Te dien einde bepaalden wij de quantiteit van eenige 

 bestanddeelen van het plasma — of beter gezegd, van het 

 serum — vóór en na de injectie. Al spoedig viel ons op, 

 dat, terwijl van het geïnjicieerde zout een zekere hoeveel- 

 heid in het plasma was achtergebleven, andere stoffen in 

 een verminderde quantiteit er in aanwezig waren. Zou het 

 plasma — zoo dachten wij — een neiging hebben, om zijn 



*) Du Bois-Reymond's Archiv. Physiol. Abth. 1886. S. 18. 

 f) Archives de Physiologie 1889, p. 283. 



