( 367 ) 



van roode bloedlichaampjes, *) slechts twee malen door 

 Tradescantia discolor f) (proef I en IV). 



Indien het serum volkomen vrij van bloedkleurstof is, 

 zal men de eerstgenoemde methode verre verkiezen boven 

 de plasmolytische : 



1°. omdat ze nauwkeuriger resultaten geeft. Verschillen 

 in wateraantrekkend vermogen van 0.025 pCt. salpeterwaarde 

 konden wij bij het serum gemakkelijk en zeker aantoonenï 

 ja, zelfs verschillen van 0.025 pCt. Wij gebruikten voor 

 iedere proef, met het oog op de beschikbare quantiteit 

 slechts 5 cM. 3 serum. Hadden we grootere hoeveelheden 

 kunnen aanwenden ; m. a. w., hadden we dikkere lagen 

 kunnen onderzoeken, dan zouden we nog veel geringere 

 verschillen hebben kunnen constateeren. Bij Tradescantia 

 is men beperkt tot verschillen van 0.1 pCt. salpeterwaarde. 



2°. omdat ze minder tijd kost en gemakkelijker is uit te 

 voeren De salpelerwaarden der Tradescantia-cellen, die 

 zelfs dicht bij elkander zijn gelegen, verschillen vaak aan- 

 zienlijk §) ; het gebeurt soms dat de salpeterwaarde veel 

 hooger of lager is, dan men had ondersteld, zoodat men 

 genoodzaakt is, weer een geheel nieuwe reeks van proeven 

 in te zetten. 



Het chloor van het serum bepaalden wij in de eiwitvrije 

 vloestof door Ag N0 3 , K C N S en ferricyaankalium ; het 

 sulfaat, dat na de injectie in het serum was achtergeble- 

 ven, eveneens in de van eiwitstoffen bevrijde vloeistof door 

 Ba CL, en HOL 



a. Injectie van hyperisotonische oplossingen. 



Proef I 



Bij een oud paard, wegende ongeveer 350 KG., wordt 

 ongeveer 3 / 4 Liter bloed uit een V. jugularis ontlast en 

 vervolgens worden 5 Liter eener oplossing van Na 2 S0 4 



*) Du Bois Reymond's Arch. f. Anat. u. Physiol. Abth. 1886 p. 39. 

 f) Zie Maandbl. v. Natuurwetensch. 1889, p. 74. 

 §) Ibid. p. 74. 



VÏB8L. EN MEDED. APD. NATUUKfc. 3 de HEERS. DEEt VJJ. 25 



