( 373 ) 



50 cM 3 serum werden verdund niet 300 cM 3 water en 



liet mengsel in een kolf verwarmd ; dan voegden we eenige 



droppels verdund azijnzuur toe, sloten de kolf, lieten deze 



onder de waterleiding afkoelen, filtreerden en dampten 



300 cM 3 van het heldere filtraat op een waterbad tot 



droog toe in, teneinde het vrije azijnzuur te verdrijven. Het 



residu werd dan met een weinig water uit het schaaltje 



300 



verwijderd en de vloeistof tot X 50 = 42.88 cM 3 met 



J 350 



water verdund. Wij hadden hier dus, afgezien van het 

 verdreven C 2 , eiwitvrij serum, waarin de concentratie der 

 zouten niet, of althans uiterst weinig afweek van die van 

 het oorspronkelijke serum. Van deze eiwitvrije vloestof nu, 

 bepaalden wij het wateraantrekkend vermogen en tegelijker- 

 tijd nog eens van het oorspronkelijke serum, door 5 cM 3 

 te vermengen met 2.75, 3, 3.25 en 3.5 cM 3 water en bij 

 de mengsels een paar droppels gedefibrineerd bloed te voe- 

 gen. Het bleek, dat zoowel in het oorspronkelijke serum 

 als in het eiwitvrije een begin van kleurstofuittreden te 

 bespeuren was in het mengsel van 5 cM 3 vloeistof en 3.25 

 water en dat bij verdunning met 3 cM 3 water hoegenaamd 

 geen haemoglobine-uittreding was waar te nemen. 



Men zou allicht geneigd zijn, uit het verkregen resultaat 

 (dat nl. het eiwitvrije serum een gelijke salpeterwaarde bezit 

 als het eiwithoudende) te besluiten dat het eiwit aan het 

 wateraantrekkend vermogen van het serum geen deel heeft. 

 Een eenvoudige proef echter leert, dat dit niet het geval 

 kan zijn. Het blijkt toch, dat bij toevoeging van verdund 

 zuur bij het serum, een zekere hoeveelheid van het eerste 

 wordt gebruikt en wel voor twee doeleinden ; 1°. voor de 

 omzetting van het Na 2 C 3 en Na H C 3 in het zout, 

 overeenkomende met het zuur, dat toegevoegd is, 2° voor 

 de bindino- van het alkali van het albuminaat. 



o 



Er treedt dus zuur in de vloeistof i maar waarom is dan 

 het wateraantrekkend vermogen niet verhoogd ? Voor de 

 carbonaten is dit niet moeielijk te begrijpen, da:ir het 

 nieuwe zuur het uitgedreven O 2 vervaugt; maar voor het 

 eiwit ? Hier moet men wel aannemen, dat het thans neer- 



