( 376 ) 



dan ziet men, dat door toevoeging van azijnzuur bij Na 2 C 3 

 de isotonische coëfficiënt stijgt van 4 tot 6 wegens de vor- 

 ming van natriumacetaat. 



Bestudeert men de omzetting van Na H C 3 op dezelfde 

 wijze : 



Na 2 H C 3 + C H 3 C O H = C H 3 C Na + C0 2 f H 2 

 3 (2) 3 (2) 



dan ziet men, dat het wateraantrekkend vermogen na 

 inwerking van azijnzuur niet veranderd is; NaHC0 3 en 

 C ïï 3 C O Na hebben immers denzelfden isotonischen 

 coëfficiënt. 



Uit geen van beide vergelijkingen volgt dus een daling 

 van hét wateraantrekkend vermogen ; uit de eerste zelfs 

 een rijzing. Deze zal echter een geringe salpeterwaarde 

 vertegenwoordigen ; immers het gezamenlijk bedrag aan 

 Na 2 C0 3 en Na H C :j in 100 cM 3 serum beantwoordt aan 

 12.2 cM 3 1 / l0 n. alkali (isotonisch met een salpeteroplossing 

 van 0.0407 pCt. Daarvan komt een fractie toe aan het 

 Na 2 C 3 en van deze fractie moet weer een deel worden 

 genomen, om de rijzing in salpeterwaarde uit te drukken, 

 die het gevolg is van de omzetting van Na 2 G 3 en 

 C H 3 C O O Na. 



Wij komen weer terug op de vraag: hoe moet men ver- 

 klaren, dat in weerwil van het intreden van een aanzienlijke 

 hoeveelheid azijnzuur in de sereuse vloeistof, het wateraan- 

 trekkend vermogen onveranderd is gebleven ? 



Men kan niet anders aannemen, dan dat het eiwit, dat 

 door verwarming en toevoeging van azijnzuur is neergesla- 

 gen, vroeger toen het nog met de basis tot albuminaat 

 verbonden was, een wateraantrekkend vermogen van 0.221 pCt. 

 K N 3 vertegenwoordigde. 



Het verhield zich toen als zuur en moest ook den coëffi- 

 ciënt 2 bezeten hebben. 



Stellen wij gemakshalve het molecule albumine voor door 

 H A, dan vindt men, indien het alkalimetaal Na is : 



NaJ.4-CH 3 COOH = CH 3 COONa-f-H^ 

 3 + (2) = 3 + (2) 



