( 377 ) 



De ontleding van het albuminaat (coëff. 3) en de vorming 

 van natriumaeetaat (coëff. 3) brengen dus geen verande- 

 ring in wateraantrekkend vermogen te weeg. 



Deze redeneering kunnen we controleeren, door de eiwit- 

 stoffen niet met azijnzuur, maar met zuringzuur neer te slaan: 



COOH COONa 



2 (Na A) + | =| -|-2(Hi) 



COOH COONa 



2 X 3 -f- (2) = 4 +(2X2) 



Hier ziet men den coëfficiënt van 2 _j_ 3 dalen tot 4. 

 Voegt men dus bij de albuminaathoudende vloeistof, zuring- 

 zuur, dan zal bet wateraantrekkend vermogen der vloeistof 

 dalen. 



Door proeven met paarde- en varkensserum en met melk, 

 bebben wij ons biervan met volkomen zekerbeid kunnen 

 overtuigen. Wij kiezen tot voorbeeld een proef met var- 

 kensserum. 



Het was verkregen uit den bloedkoek. 



a. Een begin van kleurstofuittreden uit de bloedlichaampjes 

 van het gedefibrineerde bloed werd veroorzaakt door een 

 K N 3 -oplossing van 1.15 pCt. 



b. Een mengsel van 5 cM 3 serum en 3.75 water bracht 

 hetzelfde te weeg; dus het serum stond in wateraantrek- 

 kend vermogen gelijk met een K N 3 -oplossing van 



1+^x1.15 = 2.01 pCt. 



O 



c. Een mengsel van 50 cM 3 serum en 350 cM 3 water 

 werd verwarmd in een waterbad, daarna werden onder flink 

 omschudden 14 cM 3 l / 6 n. zuringzuur toegevoegd; dan werd 

 gefiltreerd en in 40 cM 3 het zuurgehalte bepaald (phenolphta- 

 leïne). Dit kwam overeen met 0.3 cM 3 1 / l0 n. K O H. 



40 



d. Van de rest van het filtraat maten we 414 x — — 331 cM 3 



50 



af en verzadigden het daarin aanwezige vrije zuur met 



331 1 



x 0.3 = 2.48 cM 3 — n. K O H. Nu werd de vloeistof 



40 10 



ingedampt tot 20 cM 3 ongeveer, in een maatfleschje gebracht 



