( 378 ) 



en tot 40 cM 3 met water aangevuld. Wij hadden dus, als 

 het ware, eiwitvrij serum verkregen, natuurlijk vermengd 

 met eenig oxalaat. Van deze vloeistof werden 5 cM 3 ver- 

 mengd met 2 75, 3, 3.25, 3.5, en 3.75 cM 3 water en de 

 mengsels met 3 droppels gedefibrineerd bloed. Tot controle 

 werd bij dergelijke proeven ook steeds de oorspronkelijke 

 vloeistof (dus zonder verdunning met water) met 3 droppels 

 bloed ingezet. Het bleek nu, dat een eerste spoor van 

 kleurstofuittreden zichtbaar werd in het mengsel van 

 5 serum + 3 water. De oorspronkelijke vloeistof kwam 

 dus in wateraantrekkend vermogen overeen met een K N 3 - 

 oplossing van 1.86 pCt. 



Hiervan moet een deel op rekening worden gesteld van 

 de overgebleven 2.48 cM 3 1 / 10 n. zuringzuur en de ter ver- 

 zadiging hiervan toegevoegde 2.48 cM 3 1 / 10 n. K O H. Om 

 de salpeterwaarde van beiden te berekenen, volgen we de 

 eenvoudige praktische methode van De Vries *). 



In 40 cM 3 vloeistof zijn voorhanden 2.48 cM 3 l / 10 n. KOH, 



2.48 



dus in 10 cM 3 = 0.62. Deze zijn isotonisch met een 



4 



KN0 3 -oplossing van = 0.02066 pCt. Ook het zuring- 



zuur komt hiermede overeen; dus het toegevoegde kalium- 

 oxalaat met een KN0 3 -oplossing van 0.04132 pCt. 



Hadden we nu de juiste hoeveelheid zuringzuur toege- 

 voegd en hadden wij dus niet behoeven te verzadigen met 

 KOH, dan zou de salpeterwaarde van het eiwitvrije serum 

 hebben bedragen 1.86—0.04 = 1.82, terwijl het oorspron- 

 kelijke eiwithoudende serum een salpeterwaarde bezat van 

 2.01. Dit stemt met onze uiteenzetting op p. 376 en 377 

 volkomen overeen. 



e. Een mengsel van 50 cM 3 van het serum en 350 cM 3 

 water wordt verwarmd ; daarna worden 6 cM 3 azijnzuur toe- 

 gevoegd (10 cM 3 van dit azijnzuur = 47.75 1 / 10 n. KOH), 



*) Eene Methode zin Analyse der Turgorkraft. Pmngsheim's Jaarb. 

 B. XIV. Heft. 4. S. 565. 



