( 379 ) 



de kolf wordt gesloten en afgekoeld. Van het heldere, eenigs- 



40 

 zins zure filtraat, dampen we 406 X — = 325 cM 3 tot droog- 



50 



wordens in, oni het vrije azijnzuur te verdrijven en vervol- 

 gens lossen we het residu, onder de noodige voorzorgen, 

 zooveel mogelijk op (een volkomen heldere oplossing krijgt 

 men niet, wegens de sporen eiwit, die in het waterheldere 

 filtraat toch nog aanwezig zijn) en vullen de oplossing tot 

 40 cM 3 met water aan, Het blijkt nu, dat in een mengsel 

 van 5 cM 3 van deze vloeistof met 3.75 cM 3 water een begin 

 van kleur stof uittreden heeft plaats gehad; zooals wij dit ook 

 bij het oorspronkelijke serum hadden waargenomen. 



Voor zoover de eiwitstoffen hier als albuminaten voor- 

 komen, mag men uit het bovenstaande veilig besluiten, dat 

 het als éénbasisch zuur optreedt. 



Hoe dit zij, met zekerheid mogen wij uit de voorgaande 

 proeven opmaken, dat het eiwit een aandeel heeft in het totale 

 wat er aantrekkend vermogen van het serum. Om de grootte van 

 dit aandeel te bepalen, nemen we het gemiddelde van vier 

 proeven met verschillend serum. De volgende tabel geeft 

 van deze een overzicht. 



TABEL IV. 



Bepaling van de salpeterwaarde van het eiwit in serum. 



Gram eiwit in 100 serum. 



Salpeterwaarde van het eiwit in 

 100 serum. 



7.452 

 7.250 



7.338 



7.784 



0.24 

 0.21 

 0.21 

 0.22 



Het gemiddelde eiwitgehalte van 100 serum, naar vier 

 proeven berekend, bedraagt 7.45 en de gemiddelde salpeter- 

 waarde 0.22 pCt. 



