( 381 ) 



Ten einde hieromtrent meer zekerheid te verkrijgen en 

 verder de overige resultaten van proef I te contröleeren^ 

 werd een tweede injectie-proef verricht. 



Proef II. 



Bij een klein paard, wegende ongeveer 300 KG. werd 

 3 / 4 liter bloed ontlast. Het door centrifugeeren van het 

 gedefibrineerde bloed verkregen serum , bleek een salpe- 

 terwaarde te bezitten van 1.65 pCt. Deze bepaling ge- 

 schiedde, evenals de overige bepalingen der wateraantrek- 

 kende kracht, (behalve bij proef IV) door middel van roode 

 bloedlichaampjes. 



Na de genoemde ontlasting van 3 / 4 liter werden 7 liter 

 eener lauwwarme-oplossing van 5 pCt, geïnjicieerd. Het 

 paard woog 300 KG., bevatte dus 21 KG. bloed en derhalve 

 ongeveer 14 liter serum. Waren de bloedlichaampjes vol- 

 komen impermeabel en vormden de bloedvaten een volkomen 

 impermeabel systeem, dan moest het wateraantrekkend ver- 

 mogen van het plasma gelijk geworden zijn aan dat van een 



14 X 1.65 + 7X4.74 o „ 



K N 3 -oplossing van — = 2.68 pCt. 



UI 



10 minuten na afloop der injectie, die zelf 10 minuten 

 duurde, werd 3 / 4 liter bloed ontlast en gedefibrineerd. Van 

 het heldere gele serum werden 5 cM 3 verdund met 2.75, 3, 

 3.25, 3.5, 3.75, 4 en 4.25 cM 3 water; bij de mengsels 

 werd gedefibrineerd bloed gevoegd. In het mengsel van 

 5 cM 3 serum 4- 3.5 cM 3 water was geen en in dat van 

 5 cM 3 serum 3.75 cM 3 water was wel eenige kleurstof uit 

 de lichaampjes getreden ; daar dit ook het geval was, resp. 

 bij Na Cl-oplossingen van 0.60 pCt. en 0.58 pCt., was het 

 serum isotonisch met K N 3 van 



5±J^5 101 



5 58.5 r 



Op dezelfde wijze en met behulp van hetzelfde gedefibri- 



