( 382 ) 



neerde bloed werd de salpeterwaarde bepaald van het serum, 

 dat verkregen was uit bet bloed, dat l / 2 , en 2 uur na de 

 injectie was onlast' Van het voorlaatst bedoelde serum 

 ( 1 / 2 uur na de injectie) moesten 5 cM 3 met 3.5, en van 

 het laatst bedoelde (2 uur na de injectie) met 3.25 cM 3 

 water verdund worden, om een begin van kleurstof uit- 

 treden te veroorzaken ; zoodat de salpeterwaarde van 

 het serum 



Vóór de injectie bedroeg 1.65 pCt. 



10 min. na » » » 1.75 » 



1 / 2 uur » » » » 1.7 » 



2 » p » » » 1.65 » 



Men ziet, dat 10 minuten na de injectie reeds, het wa- 

 teraantrekkend vermogen van het plasma zich op 0.1 pCt. 

 salpeterwaarde na, geheel heeft hersteld en wel van een 

 verhooging van 2.68 — 1.65 =z 1.03. 



Wij willen nagaan op welke wijze dit is geschied. 



Bij 100 cM 3 serum van iedere ontlasting werden 750 cM 3 

 water gevoegd, het mengsel verwarmd in een kolf, die bijna 

 geheel gesloten was en dan 12 cM 3 azijnzuur toegevoegd 

 (waarvan 10 cc. = 47.75 cM 3 1 / l0 n. KOHj. Na kokingen 

 afkoeling werd gefiltreerd. Het filtraat was steeds volkomen 

 helder. Het neergeslagen eiwit werd uitgewasschen met wa- 

 ter, alcohol en aether, gedroogd en gewogen. In het heldere 

 filtraat werden de sulfaten en chloriden bepaald naar de 

 vroeger genoemde methoden. 



Wat nu de bepaling der eiwitstoffen betreft, deze leidde 

 tot de uitkomst, dat het gehalte kort na de injectie aan- 

 zienlijk lager was geworden dan in het oorspronkelijke serum, 

 om zich betrekkelijk spoedig te herstellen en zelfs boven 

 het oorspronkelijke te stijgen. De volgende tabel geeft de 

 resultaten : 



