(384 ) 



van het eiwit. Deze waarde is berekend door de overeen- 

 komstige getallen van kolom III met die van kolom IV te 

 vern. in deren en de verschillen door 150 te deelen. Kolom 

 VII eindelijk, vertegenwoordigt, evenals kolom VI, de salpe- 

 terwaarden van het eiwit, maar deze salpeterwaarden zijn 

 berekend uit kolom II, met behulp van de op p. 379 

 (tab. IV) gevonden gemiddelde salpeterwaarden eener eiwit- 

 oplossing van 7.45 pCt. 



TABEL YI. 



Tijd van ontlasting. 



II. 



Gr. eiwit 



in 300 

 cM serum 



III. 



cM3 >/ 10 n. 



zuringzuur, 



verbruikt 



voor het 



eiwit en het 



CO . 



IV. 



cM, 7i rt n. 

 H,SO ^ver- 

 bruikt voor 

 het C0 3 . 



Salpeterwaar 

 de der carbo- 

 naten, over- 

 eenkomende 

 met de in 

 kolom IV ge- 

 vonden cijfers. 



VI. 



Salpeterwaar 

 den van het 

 eiwit, bere- 

 kend uit de 

 verschillen 

 van kolom 

 III en IV. 



VII. 



Salpeterw 

 den van 

 eiwit, bt 

 kend u 

 kolom II 

 vroegere 

 gevens v 

 tabel l\ 



Vódr de injectie. . . 



7.452 



47.2 



10 min. na de injectie 



5.954 



37.9 



30 // // // 



7.054 



44.8 



2 uur /- // 



7.824 



49 



112 

 10.4 



10.8 

 10.9 



0.074 

 0.068 

 0.072 

 0.072 



0.24 

 0.183 

 0.20 

 0.254 



0.22 

 0.175 

 0.21 i 

 0.231 



Uit deze tabel ziet men, dat de cijfers van kolom VI en 

 VII goed met elkaar overeenstemmen ; verder merkt men 

 op, dat het serum, 10 minuten na de injectie ontlast, een 

 vermindering in salpeterw aarde aantoont door daling van 

 carbonaatgehalte, en wel van 0.003 (kol. V) en tevens 

 door daling van het eiwitgehalte van 0.05 ongeveer. 



30 minuten na de injectie blijkt de vermindering der 

 salpeterwaarden, zoowel door carbonaten als door eiwitstof, 

 geringer, en 2 uur na de injectie is door het eiwit zelfs 

 een vermeerdering ingetreden. 



In de volgende tabel vatten wij de uitkomsten der sulfaat- 

 en chloride- bepalingen samen en voegen nog hier aan toe 

 de hoofdresultaten van tabel VI. Men kan dan zien, hoe 

 de verschillende stoffen samenwerken, om het wateraan trek- 

 kend vermogen van het plasma te regelen. 



