( 392 ) 



Vormde het bloedvaatstelsel een volkomen impermeabel 

 systeem en waren de bloedlichaampjes ook volkomen imper- 

 meabel, dan zou het wateraantrekkend vermogen hebben 



18x1.76 + 7x0.474 

 bedragen: — =1.4 püt. 



Wat bleek echter? 10 Minuten, 30 minuten en lVg uur 

 na de injectie had het serum volkomen hetzelfde wateraan- 

 trekkend vermogen als het oorspronkelijke (1.76); in alle 

 4 gevallen moeten 5 cM 3 serum met 3.25 cM 3 water ver- 

 dund worden, om een even zichtbare kleurstofuittreding uit 

 hetzelfde gedefibrineerde bloed te veroorzaken, terwijl ver- 

 dunning met 3 cM 3 water nergens uittreden van kleurstof 

 ten gevolge had. 



De quantitatieve bepaling van het sulfaat leerde, dat, 

 terwijl in het oorspronkelijke serum slechts sporen voor- 

 kwamen, 



het Na 2 S0 4 -gehalte, 10 minuten na de injectie, 



overeenkwam met een salpeterwaarde van . . . 0.094 



het Na 2 S0 4 -gehalte, 30 minuten na de injectie, 



overeenkwam met een salpeterwaarde van . . . 0.085 



het Na 3 S0 4 -gehalte, l 1 ^ uur na de injectie, 



overeenkwam met een salpeterwaarde van . . . 1.101 



gehalten, die niet veel afwijken van die, welke zouden ge- 

 vonden zijn, indien de geheele solutie in het plasma gebleven 

 ware. Immers dan zou de salpeterwaarde van het Na 2 S0 4 



7 X 0.474 

 hebben bedragen - 0.135 pCt. 



lo -f- i 



Het is, alsof liet Na 2 S0 4 de bloedbaan niet verlaten 

 mag, omdat het moet medewerken om het wateraan trek- 

 kend vermogen, dat door inspuiting der hypisotonische 

 oplossing verlaagd werd, zoo hoog mogelijk op te houden. 



Opmerkenswaardig was het feit, dat het dier tijdens de 

 injectie niet urineerde en zelfs niet binnen het tijdsverloop 

 van 3 uren na de inspuiting. Ook namen we geen ontlas- 

 ting van dunne faeces waar. Al die verschijnselen hadden 

 wij wel gezien bij injectie van hyper isotonische oplossingen 



