( 399 ) 



gen is, hetgeen, in verband met de relatieve vermeerdering 

 van het aantal roode bloedlichaampjes, gerechtigt tot het 

 besluit, dat, tengevolge van de injectie, het volume van het 

 in het lichaam aanwezige plasma, en dus ook het volume 

 van het geheele bloed, na het vermelde tijdsverloop geringer 

 is dan vóór de injectie. Voor hyperisotonische oplossingen 

 is dit feit wel te verklaren : het vele Na 2 SO^ prikkelt de 

 nier-epithelia ; er heeft sterke urinesecretie plaats en daarbij 

 worden natuurlijk ook NaCl en andere zouten uitgescheiden. 

 Het bloed verarmt dientengevolge aan zouten, en zal het 

 plasma nu, na verwijdering van het Na 2 S0 4 , niet beneden 

 het oorspronkelijke in salpeterwaarde dalen, dan moet het 

 als 't ware ingedikt worden, cl. w. z. het geheele volume 

 van het plasma moet afnemen. 



d. Injecties bij honden. 



Ook werden nog injecties bij honden verricht, doch het 

 serum, bij verschillende ontlastingen verkregen, werd, uit- 

 hoofde van de geringe quantiteiten, niet geanalyseerd. 

 Slechts werd het wateraantrekkend vermogen van het serum 

 bepaald en ook dat der bloedlichaampjes, zooals later blij- 

 ken zal. 



1. Bij een hond van 5 KG werden 20 cM 3 eener NaCl 

 oplossing van 3 pCt in de a. femoralis gespoten. Indien 

 de geheele oplossing in het plasma ware gebleven, had de 

 salpeterwaarde moeten gerezen zijn van 1.24 tot 1.55. 

 Toch bleek bij proeven met Tradescantia, dat, 1 uur na de 

 injectie, de salpeterwaarde van het serum 1.24 bedroeg. 



2. Bij een hond van 3 KG werden 50 cM 3 eener Nal- 

 oplossing van 3 pCt in de a. femoralis gespoten. 2 Uren 

 na de injectie bleek het wateraantrekkend vermogen van 

 het serum gelijk te zijn aan dat van het oorspronkelijke 

 serum. 



3. Bij een hond van 6 KG werden 30 cM 3 eener Na 2 S0 4 - 

 oplossing van 10 pCt. ingespoten. Hierdoor zou, in de ge- 

 geven onderstelling, het wateraantrekkend vermogen van 



VERSL. EN MEDED. AFD. NATUUBK. 3de REEKS, DEEL VIL 27 



