( 409 ) 



TABEL XVI. 



Anhydraemie bij een paard. 



I. 



Tijd van ont- 

 lasting. 



II. 



Gram eiwit- 

 stoffen in 

 100 caP 

 serum. 



III. 



cM3i )0 norm. 



AgN0 3 , over- 

 eenkomende 



met de chlori- 

 den van 100 

 c M serum. 



IV. 



Verhooging 

 der salpeter- 

 waarde, ver- 

 oorzaakt door 

 de eiwitstof- 

 fen. 



V. 



Vermindering 

 der salpeter- 

 waarde van 

 het serum, 

 veroorzaakt 

 door Na Cl. 



Vóór de injectie 

 van pilocarpine 

 en eserine . . . 



2| uur na de in- 

 jectie 



7.88 

 9.14 



106.5 

 99.5 



0.0368 



0.07 



Ook hier ziet men, dat met een rijzing van het eiwitge- 

 halte, een daling van het chloornatrium-gehalte gepaard 

 gaat. 



Het wateraantrekkend vermogen van het serum was vóór 

 en na de injectie gelijk en wel 1.76. 



liit beide proeven volgt dus, dat door het te voorschijn 

 roepen van anhydraemie door middel van pilocarpine en 

 eserine, het wateraantrekkend vermogen van het plasma 

 geen verandering ondergaat, in weerwil van de onttrekking 

 van een aanzienlijke hoeveelheid vocht. 



De compensatie blijkt voor een deel daaraan te danken 

 te zijn, dat terwijl het chloornatrium-gehalte van het plasma 

 daalt, dat van het eiwit rijst. Uit beide tabellen ziet men 

 echter, dat de daling een grooter wateraantrekkend vermo- 

 gen vertegenwoordigt dan de rijzing. Er moeten dus nog 

 andere stoffen in het plasma binnengekomen zijn ; immers, 

 de verschillen in salpeterwaarde van de bewuste daling en 

 rijzing in beide gevallen zijn te groot, dan dat ze aan een 

 fout in de methode voor de bepaling van het wateraantrek- 

 kend vermogen kunnen worden toegeschreven. 



