( 412 ) 



roode bloedlichaampjes in het circuleerende bloed kan aan- 

 voeren, is de geringe verhooging in water aan trekkend ver- 

 mogen, die de bloedlichaampjes van het paard ondergaan, 

 na injectie van 9 liter Na Cl-oplossing van 3.3 pCt. en ook 

 na herhaalde bloedonttrekkingen (zie tabel XVII). Vooral 

 dit argument mag men in deze belangrijk noemen. 



Voorts hebben de proeven van Klikowicz *) bewezen, dat 

 bij injectie van Na 2 S0 4 in de bloedbaan van honden, soms 

 aanzienlijke hoeveelheden sulfaat in de bloedlichaampjes ach- 

 terblijven. 



Een dergelijk resultaat hebben ook wij verkregen en wel 

 na inspuiting van 7 liter Na 2 S 4 -oplossing van 5 pCt. bij 

 een paard. Merkwaardigerwijze vonden we, dat hierbij het 

 sulfaat-gehalte der bloedlichaampjes niet toe- maar «/genomen 

 was. Iets dergelijks vonden wij ook in ons vorig opstel bij 

 het gedefibrineerde bloed. 



Wij kunnen ons niet ontveinzen, dat de argumenten, die 

 we hebben aangevoerd voor de permeabiliteit der bloed- 

 lichaampjes van het circuleerende bloed, niet zoo streng 

 overtuigend zijn als die, welke wij hebben kunnen aanwijzen 

 bij het gedefibrineerde. Toch hebben wij voor ons de over- 

 tuiging verkregen, dat de bloedlichaampjes van het circu- 

 leerende bloed inderdaad voor zouten permeabel zijn. 



B. Het water aantrekkend vermogen der roode bloedlichaampjes 



bij kunstmatige hydraemische plethora, hydraemie 



en anhydraemie. 



In aansluiting met het bovenstaande, wenschten wij te 

 onderzoeken, of het bloed bij hydraemische plethora, hy- 

 draemie en anhydraemie, in dezelfde Na Cl- oplossingen een 

 begin van kleurstof uittreding vertoonde als het oorspronke- 

 lijke bloed. 



*) Pu Bois-Keymond's Archiv. 1886. S. 518. 



