(414 ) 



verandering van wateraantrekkend vermogen ondergaan. 

 Indien de bloedlichaampjes in het circuleerende bloed 

 werkelijk voor zouten permeabel zijn, mag men dus aanne- 

 men, dat er een wisseling heeft plaats gehad tusschen de 

 bestanddeelen van het plasma en die der bloedlichaampjes, 

 en wel in isotonische verhouding. 



Tegen deze conclusie schijnt de verhooging van het 

 wateraantrekkend vermogen der lichaampjes, na injectie van 

 groote hoeveelheden NaCl en Na 2 S0 4 , te pleiten. De ver- 

 hoogingen zijn echter gering. Maar — zal men opmerken — 

 wie geeft de verzekering, dat bij de proeven, waarbij het 

 wateraantrekkend vermogen der bloedlichaampjes is gebleken 

 volkomen onveranderd te zijn gebleven, dit resultaat niet 

 daaraan is toe te schrijven, dat de inhoud der bloedlichaam- 

 pjes hierbij een zoo onbeduidende verandering had ondergaan, 

 dat deze door onze methode niet kon aangetoond worden ? 

 Onze conclusie is dus stricto sensu niet volkomen gerecht- 

 vaardigd. Dit was ze wel bij het gedefibrineerde bloed. 

 En toch zijn wij geneigd, haar als juist aan te nemen : 

 immers, is het niet onwaarschijnlijk, dat een zoo eenvoudige 

 wet wél voor het gedefibrineerde en niet voor het circulee- 

 rende bloed zou gelden en dan, in hoeverre is het bloed- 

 lichaampje van het versche defibrineerde bloed afgestorven ? 



III. RÉSUMÉ. 



Het bovenstaande onderzoek samenvattende, komen wij 

 tot de volgende resultaten. 



1. De totale wateraantrekkende kracht van het serum 

 hebben we teruggevonden in de som der wateraantrekkende 

 krachten zijner bestanddeelen. 



Meer dan de helft van het wateraantrekkend vermogen 

 komt op rekening van het Na Cl ; verder een aanzienlijk 

 deel op rekening der carbonaten en eiwitstoffen. Het aan- 

 deel der phosphaten en sulfaten en van de druivesuiker 

 is gering. 



2. Door bepaling van de hoeveelheid zuur, die noodig 



