(419 , 



Men denk e slechts aan de merkwaardige eigenschappen van 

 het glomerulus-epithelium; men denke slechts aan het ver- 

 mogen van de epitheelcellen der tubnli contorti, om van den 

 kant der tnnica propria stoffen uit het bloed op te nemen, 

 die te verzamelen als specifieke urinebestanddeelen en ze dan 

 in het lumen van het buisje af te geven ; men denke aan 

 de eigenschap van maagepithelium, om aan den eenen kant 

 bestanddeelen aan het alkalische bloed- of weefselvocht te 

 onttrekken en aan den anderen kant zoutzuur af te geven; 

 men denke aan de interessante proeven van Hofmeister, die 

 aangetoond hebben, dat aan de levende mucosa van maag en 

 darm de eigenschap toekomt, pepton tot eiwit te regenereeren 

 en aan de daarop gevolgde proeven van Salvioli. Bracht 

 deze pepton in den darm en voerde hij bloed door een tak der 

 a. meseraïca, dan ging het pepton over in eiwit. Vermengde 

 hij echter het pepton met het bloed en voerde het dan 

 door de a. meseraica van den ledigen darm, dan werd het 

 pepton niet omgezet *). Daaruit volgde, dat de levende 

 cellen wel de genoemde functie verrichtten, wanneer het 

 pepton zich bevond tegen het naar het darmlumen gekeerde 

 gedeelte der cel, maar niet wanneer het pepton van de 

 andere zijde werd aangevoerd. En eindelijk, om nog één 

 voorbeeld te noemen. Welke omzettingen moeten al niet 

 plaats hebben in de epitheliumcel der melkklier, zal deze 

 het doelmatige secretum kunnen leveren, dat zoozeer in 

 samenstelling van het bloed verschilt ; hoe fijn moet die 

 functie niet geregeld zijn, opdat het secretum steeds dezelfde 

 samenstelling verkrijge. 



En zoo zien wij, dat verschillende soorten van cellen, in 

 verschillende lichaamsdeelen haar eigen functie hebben. De 

 arbeid, noodig om het individu en de soort in stand te 

 houden, is onder haar verdeeld. Hoe lager het organisme 

 staat, des te minder verdeeling van arbeid, en zoo weet 

 men, dat de hoogsteenvoudige eencellige wezens aan hun 



y ) Du Bois-Reijmond's Archiv. 1880. Suppel. S. 112. 



