( 15 ) 



af te scheiden en geloof, in strijd met Hesse, te moeten aan- 

 nemen, dat cnpreïne ook met ammonia eene bepaalde schei- 

 kundige verbinding vormt. 



De wijze, waarop ik mij de kristallijne verbindingen van 

 cnpreïne met vaste alkaliën heb verschaft, is de volgende. 

 Eenige grammen van het alkaloïde worden met eene zwakke 

 overmaat van alkali, desnoods onder verwarming, in oplos- 

 sing gebracht ; bij het vocht wordt een gelijk volumen sterken 

 alkohol gevoegd, en daarna zooveel van eene zeer gecon- 

 centreerde alkaliloog, dat op den bodem van het vat eene 

 kristallijne afscheiding ontstaat. Men verwarmt nu zacht, 

 tot zich alles weder heeft opgelost en koelt het vocht lang- 

 zaam af, liefst door het bij winterkoude op eene koele plaats 

 te laten verwijlen. Er scheiden zich allengs vrij aanzien- 

 lijke bladerige kristalplaatjes af, die door de zuigpomp kun- 

 nen worden geïsoleerd, met sterken alkohol snel kunnen 

 worden afgewasschen en, na tusschen filtreerpapier sterk 

 geperst te zijn, boven vaste kali kannen worden gedroogd. 

 Zoo doende verkrijgt men aaneenhangende schubben, die 

 vetachtig op het gevoel zijn. Zij vertoonen eenige overeen- 

 komst in uiterlijk met cholesterine. De oplossing in weinig 

 warm water is dikvloeibaar en heeft veel van eene zeep- 

 oplossing ; door bekoeling stolt zij tot eene min of meer 

 stijve gelei en door een stroom koolzuur wordt daaruit 

 cupreïne neergeslagen. Door vele metaalzouten wordt in 

 eene niet te verdunde oplossing een vlokkig of geleiachtig 

 neerslag gevormd. 



De luchtdroge kristallijne verbindingen van cupreïne 

 met alkaliën vertoonen de neiging, bij drogen in een exsic- 

 cator en nog meer bij verwarming boven 100°, eene oranje- 

 gele, zelfs roode tint aan te nemen. Wellicht gaat hier- 

 mede eene scheikundige verandering gepaard, maar deze is 

 in elk geval zeer gering, vooral wanneer het drogen in een 

 exsiccator heeft plaats gehad ; want lost men de massa later 

 in warm water op, dan verkrijgt men eene slechts eeniger- 

 mate gekleurde homogene vloeistof, waaruit de cupreïne 

 grootendeels weder onveranderd kan worden afgescheiden. 



Opmerking verdient nog, dat wanneer cupreïne in eene 



