(81 ) 



meest oppervlakkige laag zijn oorsprong neemt, rangschikt 

 zich al spoedig onder dit laatste — ten deele groepsgewijs 

 in waaiervorm. En in een iets later stadium hebben die 

 groepen een lumen erlangd, breken naar de holte van den 

 uterus door en bieden aan de allantois-vlokken evenzoo vele 

 gepraeformeerde crypten ter inhechting. Deze crypten hebben, 

 blijkens haar wordingsgeschiedenis met tubulaire uterus- 

 klieren dus niets te maken : de laat sten worden in geringer 

 aantal tusschen de besproken zich vormende crypten aange- 

 troffen en staan, ook wanneer de crypten nog niet met het 

 uterus-lumen communiceeren, daarmede in blij venden samen- 

 hang. Al zijn dus deze kliergangen in den nog verder ge- 

 woekerden staat van het uterus-slijmvlies niet gesloten voor 

 daarin binnendringende vlokken, zoo is toch voor verre- 

 weg het grooter deel de inhechtingsvlakte dier vlokken eene 

 formatie ad hoc, die aan het moederlijk uterus-epithelium 

 zijn ontstaan dankt. Tusschen die epitheliale crypten zendt 

 het vasculaire bindweefselstroma van den uterus reeds vroeg 

 talrijke uitloopers, en, is eenmaal de allantois-vlok ter plaatse 

 aangeland, zoo vindt spoedig eene innige versmelting plaats, 

 die het onmogelijk maakt, in de volwassen lacunaire pla- 

 centa de grens tusschen beiden aan te geven. 



Versmelting van moederlijk eu embryonaal weefsel heeft 

 reeds in eene vroegere phase in het gebied van den dojer- 

 zak plaats, eveneens voorbereidend aan de nauwere door- 

 vlechting van embryonale en moederlijke vaten ; echter zonder 

 vorming van bepaalde vlokken. Daarbij valt eene vooraf- 

 gaande verdikking van de buitenste cellaag van den kiem- 

 blaaswand — het trophoblast — onmiskenbaar in het oog. 

 Nog later verdient eene andere verdikking van deze tropho- 

 blastcellen onze aandacht, alweder volgens eene ringvormige 

 zone. doch thans beneden de aanhechtin^splaats van kiem- 

 blaas aan uteruswand. Tevens ontwikkelt zich in den wand 

 van den dojerzak te dier tijde een zeer sterk groen pigment, 

 dat tot in de laatste zwangerschaps- periode herkenbaar blijft. 



Spreker legt nogmaals nadruk op het groote verschil 

 tusschen egel en spitsmuis, beide Insectivora, ten aanzien 

 van de hier besproken verschijnselen. 



VEE8L. EM MEDED. AÏD. NATUUBE. 3de REEES. DEEL VIII. 6 



