(162 ) 



van Maas en Waal; het eerst ontwikkeld in 1823 door 

 den luitenant-generaal Baron Krayenhott, onder meer lid 

 van de l ste Klasse van het Kon. Ned. Instituut van Weten- 

 schappen, Letterkunde en Schoone Kunsten. (Proeve van een 

 ontwerp tot scheiding der rivieren de Wliaal en de Boven 

 Maas, uitgegeven te Nijmegen bij de Wed. J. C. Vieweg 

 en Zoon. 1823). 



De volledige scheiding der Maas van de Waal is veel 

 meer dienstig voor den afvoer van hoog opperwater en ijs 

 langs beide rivieren dan wanneer men zich bepaalde bij de 

 sluiting der drie overlaten met verruiming van de uiter- 

 waarden en verzwaring der dijken. Te Woudrichem, waar 

 dan al het Maaswater, dat tot 2700 M 3 per secunde stijgen 

 kan, zich op de Merwede zou storten, zou dan eene, voor 

 den afvoer van de Waal nadeelige, verhoogde waterstand 

 veroorzaakt worden. 



Thans zal, na voltooiing der scheiding, de Waal aldaar 

 eene verlaging in den waterstand aantreffen, die aan het 

 gemis van afvoer over den overlaat van Heerewaarden ten 

 goede zal komen. 



Het steilere verhang zal den stroom op de Waal doen 

 versnellen en dus den afvoer van water en ijs bevorderen. 



De Maas zal bij hare nieuwe uitraonding aan het Kei- 

 zersveer een waterstand aantreffen, die, volgens de gemiddelde 

 jaarlijksche standen van 1871 tot 1880, 2,38 M. lager zal 

 zijn dan te Woudrichem. 



Ofschoon het hoofddenkbeeld van den Generaal Kbayenhoït 

 wordt gevolgd, zal het werk, dat nu in uitvoering is, toch 

 in menig opzicht daarvan afwijken. 



1°. De overlaat van Heerewaarden zou volgens zijn ont- 

 werp nog tot ontlasting van de Waal bij hoogen waterstand 

 blijven dienen. 



Die overlaat zou daartoe over zekere lengte niet hooger 

 dan tot 4.96 boven A.P., te St. Andries, worden opgehoogd ; 

 welke hoogte, volgens waarnemingen van dien tijd, zou over- 

 eenkomen met den waterstand op de rivier, waarbij de over- 

 laat van den Ouden Rijnmond, bij Lobith, op het punt stond 

 van te gaan werken. 



