( 322 ) 



toegevoegd, en — na verwarming tot op 80° C. — de 

 vloeistof met azijnzuur zuur gemaakt, zoo wordt door toe- 

 voeging van azijnzuurkoper een onoplosbaar koperzout neer- 

 geslagen, waaruit door ontleding met H 2 S anthranilzuur 

 wordt gewonnen in eene hoeveelheid, 85 pCt. bedragende 

 van die, welke de theorie aanwijst. 



Het is nog niet met zekerheid .te zeggen of aan het ge- 

 wone phtaalimide de symetrische of de onsymetrische for- 

 mule toekomt. Uitgaande van deze laatste kan de vorming 

 van het anthranilzuur door de volgende vergelijkingen weder- 

 gegeven worden : 



- ' N Br 

 -KOH + KOBr = C, H ~ %jj$ K 



C=NH 



— c=o 



II CJl-g = ° K +2KOH = K CÜ' + KBr+C 6 H 4 -^ K 



Neemt men voor het imid de symetrische formule aan, 

 zoo kan men soortgelijke vergelijkingen opstellen. 



Dezelfde omzetting word ook met andere onderbromig- 

 zure zouten der alkaliën of der alkalische aarden, ook met 

 de onderchlorigzure zouten dier metalen verkregen. 



Spreker treedt nog in eenige bijzonderheden aangaande de 

 afscheiding en zuivering van het anthranilzuur en voert de 

 bewijzen aan voor de identiteit van het door bovengenoemde 

 reactie verkregen zuur met het orthoamidobenzoëzuur, het ook 

 uit indigo gewonnen anthranilzuur — onder meerdere : het 

 smeltpunt van bet zuur en van verscheidene zijner verbindin- 

 gen en de omzetting in salicylzuur. De zwavelzure verbinding, 

 bereid, met anthranilzuur, afkomstig van indigo, kristalliseert 

 in water niet met 2 mol. kristalwater, zooals gewoonlijk 

 opgegeven wordt, doch met eene boeveelheid, die met 1 mol. 

 (of iets meer) overeenkomt. Voor de zwavelzure verbinding- 

 van het anthranilzuur uit phtaalimide werd hetzelfde kristal- 

 watero-ehalte en door Prof. Behrens denzelfden kristalvorm 



o 



waargenomen als voor de eerstgenoemde verbinding. 



Op de be teekenis, die in eene vereenvoudigde bereidings- 



