( 360 ) 

 Uit de vergelijking (E) volgt, voor s 2 = 0, 



de lijn t^ snijdt derhalve de regelschaar (t } t 2 t%) in twee 

 lijnen t 1 en t", waarvoor geldt de betrekking 



h hh t TT h *i h * • 



Daardoor is het complex voldoende gekenmerkt ; overigens 

 heb ik eene constructie reeds elders vermeld. *) 



Wij hebben hier echter te maken met de lijnen der con- 

 gruentie 8 l = 0, *g = 0, die ook voldoen aan «^ — 4 s 2 = 0. 

 Daaruit blijkt genoegzaam, dat de lijn t± de regelschaar 

 (*i h h) raakt, en dat het raakpunt steeds ligt op eene der 

 lijnen A' of A' '. Terloops brengen wij in herinnering, dat 

 ook de voorwaarde 



( Sl 2__4s 2 ) 2 — 128* 1 « 3 = 



bevredigd is, en wij besluiten : Bij de equianharmonische 

 R* zijn de buigraaklijnen £ 1? . . f 4 zoodanig gelegen, dat 

 de hyperboloïde, door drie der lijnen bepaald, door de vierde 

 wordt geraakt, en dat de vier lijnen gezamenlijk raaklijnen 

 zijn van een oneindig aantal ruimtekrommen van den derden 

 graad. 



Wij vervolgen met het onderzoek der haimonische kromme. 



Uit A= oo leiden wij af A' = 2, A" = 2. De beide 

 transversalen ƒ' en ƒ", die in het vorige geval samenvielen, 

 blijven thans verschillend, hoewel de invarianten gelijk zijn. 



In verband met (F) komt er 



27* 3 2 + 4 52 3:=0, 



of 



{b-cf{c— a)*(a— &)» = 0. 



De lijn t± ligt in een der drie complexen 



') Wiskundige Opgaven, Deel V, vraagstuk X. 



