

( 885 ) 



verschillende vloeistofrnengsels (bijv. benzol en water, trime- 

 thylamine en water enz.). De onderste laag bestaat uit 

 Sb Cl 3 mei 1 — 2 mol. water en eenig zwavelzuur; de 

 bovenste uit verdund zwavelzuur met eenig Sb Cl 3 . De 

 temperaturen van de mengpunten hangen van de verhouding 

 der samengevoegde stoffen af. De Heer Hensgen houdt 

 zich met het onderzoek daarvan bezig. 



— De Heer Korteweg begint niet eene vroegere mededee- 

 ling (Verslagen en Mededeelingen, 3 de Reeks, Deel V, p. 

 402) over plooipunten in herinnering te brengen. Sedert 

 heeft hij in twee uitvoerige opstellen : het eene opge- 

 uomen in de Wiener Berichte, Bd. XCVIII 1889, en ver- 

 taald in de Archives Néerland., T. XXIV, p. 57, het andere 

 onlangs verschenen in hetzelfde deel der Archives, p. 295, 

 dit onderwerp en 'tgeen er mede samenhangt nader behan- 

 deld. Op één punt echter heeft hetgeen daar gegeven wordt 

 nog nadere aanvulling nooclig. Dit betreft het gedrag der 

 plooipunten met bijbehoorende spinodale en c-onnodale lijnen 

 bij de vervorming door een kegelpunt heen. 



Spreker gaat bij de beschrijving van dit gedrag uit van 

 den toestan .1 als het kegelpunt juist aanwezig is. Is alsdan 

 Ho -\- H 3 -f- H, -f- . . . — de vergelijking van het oppervlak 

 met het kegelpunt als oorsprong, dan gaan er door het 

 kegelpunt zes takken der spinodale lijn, welke in het kegel- 

 punt tot raaklijnen bezitten de zes lijnen H 2 = 0, H 3 — 0. 



Van deze takken kunnen er dus zes, vier, twee of nul 

 bestaanbaar zijn. Iedere tak loopt door het kegelpunt heen 

 over beide bladen van het oppervlak. Ieder blad wordt 

 daardoor in even zoovele segmenten verdeeld als er bestaan- 

 bare takken zijn der spinodale lijn. Déze segmenten zijn 

 beurtelings positief en negatief gekromd, de overeenkomstige 

 segmenten op beide bladen tegengesteld. 



Iedere bestaanbare tak der spinodale lijn is vergezeld van 

 een bestaanbaren tak der connodale lijn. In het kegelpunt 

 raken beide takken elkander. Zij gaan aldaar niet door elkan- 

 der heen, waarvan het gevolg is, dat de tak der connodale 

 lijn op beide bladen op gelijksoortig gekromd gebied voortloopt. 



