( 394) 



distheen, korund en enkele octaëders van spinel ; gezamenlijk 

 bedrag 2.4 pCt. Het residu, ten bedrage van 0.15 pCt., bevat 

 rutiel, zirkoon, titaauijzer en magnetiet. 



Verreweg de meeste der genoemde mineralen wijzen op 

 graniet, gneiss en glimmerlei. Enkele zijn bepaald typisch 

 voor de twee laatstgenoemde gesteenten, bijv. cordiëriet, 

 stauroliet, distheen, sillimaniet, granaat en glaukophaan. 

 Maar, wanneer het zand der Nederlandsche duinen in hoofd- 

 zaak van archeïsche gesteenten afkomstig is, dan rijst de 

 vraag, of het wellicht slechts voor een klein gedeelte door 

 Rijn, Maas en Schelde aangevoerd is, en of zijn oorsprong 

 niet elders gezocht moet worden. De schrijver stelt de 

 hypothese, dat het in diluvialen tijd door ijs uit het 

 Noorden zoude aangevoerd zijn. Hij heeft het voornemen, 

 met het oog op dit vraagstuk, het zand der Nederlandsche 

 rivieren te onderzoeken. Strikt genomen, zou zich daarbij 

 een onderzoek van Noordzee-zanden uit noordelijker streken 

 en ook uit het kanaal La Manche moeten aansluiten. 



In afwachting eener dergelijke voortzetting, aarzelen de 

 verslaggevers, niet der Natuurkundige Afdeeling de verhan- 

 deling des Heeren J. W. Retgees ten zeerste ter publikatie 

 in hare Verhandelingen aan te bevelen. 



Delft en Leiden, Th. H. BEHRENS. 



Februari 1891. J - M - YAN BEMMELEN. 



