( 411 ) 



gemeene benaderings-formule, die in al de bovengenoemde 

 gevallen dien druk leert kennen, en in elk geval, naar ik 

 meen, licht kan geven over de afwijkingen bij zoutop- 

 lossingen. 



§ 1. Kunnen twee phasen van een enkelvoudige stof 

 cot ; xisteeren, dan moet, zooals door Gibbs is aangetoond, 

 behalve T eu p, nog een derde grootheid voor beide phasen 

 gelijk zijn, namelijk de waarde van 



e — Tri + pV 



welke per eenheid van gewicht door hem met den naam 

 van thermodynamische potentiaal is bestempeld, en door 

 u wordt aangeduid. Voor een mengel van twee stoffen 

 moeten, behalve T en p, nog twee grootheden aanelkander 

 gelijk zijn, door Gibbs de thermodynamische potentialen 

 der bestanddeelen genoemd. In de theorie van een mengsel, 

 zooals die door mij is ontwikkeld, komt daarvoor in de 

 plaats, dat behalve T en p, nog twee functiën van V, T 



en x aan alkander gelijk moeten zijn, n. 1. ] en 



\dx }vt 



(ƒ> — x ( — ) + p F, terwijl p gelijk is aan — — ] 



\dx jvT \dVj xT 



ldw\ T ridtp\ 



Daar w — .t — — V\ — de waarde is van de 



\dx]VT \dVjxT 



thermodynamische potentiaal voor een molekuul der eerste 

 stof en — I het verschil dezer potentialen voor de twee 



\dx]YT 



stoffen, is er dus geen wezenlijk onderscheid tusschen de 

 gevolgen uit de behandeling van het *//-vlak afgeleid en 

 die uit de wijze, waarop Gibbs het evenwicht behandelt. 

 Alleen werd o. a. het voordeel verkregen, dat de voorwaar- 

 den voor het evenwicht, die door Gibbs steeds gedacht 

 worden als uitgedrukt in functiën van p en x en 1\ nu 

 vanzelf uitgedrukt worden in functiën van F, x en T\ 

 terwijl ze uit te drukken in p, x en T onuitvoerbaar moet 



