( 41Ö ) 



wendige druk van het water met hoogen graad van be- 

 nadering gelijk aan p^ (1 — ^^. Maar de uitwendige druk 

 vau de opgenomen hoeveelheid S0 2 is niet bij benadering 

 gelijk aan p^\- Alleen in die gevallen waarin p 2 gelijk 

 nul mag beschouwd worden, blijft de totale uitwendige druk 

 beperkt tot pi (1 — *i). Dit is dus het geval bij zoutop- 

 lossingen en enkele zuren als bijv. SO^ B 2 en dan nog maar 

 bij lage T. Zoodra echter x 1 niet zeer klein is zal het 



, l2\dxr pJIRT , , , 



van de grootte van e dus van de waarde van 



'<fiu x \ 



afhangen in hoever p l (1 — x{) als benadering mag 



aangenomen worden. 



Ik doe hier, tot voorkoming van misverstand, bij op- 

 merken, dat ik in het bovenstaande alleen den uitwendigen 

 druk op het oog heb. Tot dezen dragen zoutmolekulen in 

 een oplossing, waarboven zich waterdamp bevindt, niet bij, 

 ten minste als p 2 = is. Wel leveren zij, evengoed als 

 de watermolekulen, hun bijdragen tot het weerstandbieden 

 aan den molekulairdruk. 



A. ZOTJTOPLOSSINGEN, 



§ 5. Alvorens nader onderzoek te doen naar den vorm, 

 die de theorie voor de exponent van e als hoogsten grond 

 van benadering aanwijst, zullen wij zien in hoever het ex- 

 periment de opgegeven waarde van p bevestigt. Daarvoor 

 kiezen wij het eenvoudigste geval n.1. dat waarin p% = 

 is. Dan is 



p=Pi(l-Xi)e-«*S (4) 



dus een benaderde waarde voor den druk boven een zout- 



1 [d 2 ii x \ 1 



oplossing. Hierbij is a gelijk gesteld aan - — ~ — 



u y dx^ jp Ju 1x1 



De laatste uitdrukking is wel geen standvastige maar ook 



