( «1 ) 



Uit de eerste dezer vergelijking volgt dat de waarde van 



■ — % en dus ook de waarde van , begint met 2, 



p dx P\X 



d t) 

 en dat — voortdurend negatief is. Er kan dus geen maxi- 

 mum- of minimumdruk zijn. Uit de tweede volgt, dat het 

 mogelijk is, dat de kromme in het beginpunt een buigpunt 



d 2 p 

 bezit. Dan moet n.1. voor x en y = ook — = zijn 



d ar 



en dus 



of 



(a — 2) Cs= 1. 



Is die voorwaarde niet juist vervuld, dan vindt men he 



(cPp\ 



teeken van — r| uit de vergelijking: 

 \dx*l 9 -o 



-Mf?) =-4-| + 2«= + | [(a -2)C-l]. 



p \cLvy xri0 C C 



Is dus (et — 2) C > 1 dan ligt de kromme in het begin- 

 punt beneden de raaklijn en zal dus met de waarde 



p r v 



2 beginnen en bij iets grootere waarde van x grooter dan 

 2 zijn. Is daarentegen (a — 2) C << 1 dan begint deze waarde 

 wel met 2, maar is zij spoedig kleiner. 



Nu is C altijd een kleine grootheid, afwisselende in de 

 gevallen, waarin ik ze heb trachten te bepalen, tusschen 

 0.056 en 0.002. Zoodra dus («—2) C merkbaar van de 

 eenheid verschilt, is de kromming in den beginne groot, en 



moet dus de waarde van , behalve als (cc — 2) C— 1 



Pi* 

 zelve klein is, snel veranderen. 



Het geval (cc — 2) C > 1 komt voor telkens als in de 

 opgaven voor de drukverlaging van Tamman het eerste cijfer 

 merkbaar meer bedraagt dan 13.56 mM., een cijfer, dat men 



vindt, door »i — p te berekenen uit = 2, in aanmer- 



Pl x 



29* 



