( 439 ) 



van den verzadigden damp van S0 2 bij de temperatuur der 

 waarneming voor en p Y die van water, welke laatste ten 

 minste bij lagere temperaturen en bij een totale drukking 

 die p { vèr overtreft verwaarloosd kan worden. Dat men in 

 zulke gevallen van den totalen druk steeds p± aftrekt, is, 

 volgens het vorige, wel niet strikt juist, maar de fout. die 

 hierdoor begaan wordt, kan niet van invloed zijn op den 

 algemeenen gang der verschijnselen. 



Bij S0 2 oplossingen is dus de beteekenis van p 2 duidelijk 

 aan te wijzen. Maar bij oplossingen van stoffen als 2 , CO 

 enz., waarvoor de temperatuur der waarneming hooger ligt 

 dan haar kritische temperatuur, heeft p 2 een waarde die 

 niet door proefneming te bepalen zou zijn ; dan is het beter 

 tot de vergelijking (2) terug te gaan. 



Wij stellen dus 



of 





I' 



MRT 



[ix- 



fdfix\ 



T 



V 



e 



f 



x e 



MRT 



jdu.x\ 



\ d*lpT_ 

 MRT 



-1 



Uit beiden volgt: 



1 dp 1 \ da: 2 J p t \ dp j x rdx \dxdp] Tdx 



pTx^x MRT 



Nu is bij standvastige temperatuur 

 d\ p V-MRT\og{V—b)- a j = (— ) dx -f Vdp 



waarin V het volume van 1 molekuul van het mengsel in 



vloeistoftoestand voorstelt en dus [ = V is, terwijl 



l dp / 

 d 2 u x ld V\ 



is 

 dp dx \ dx j p ' 



