(441 ) 



wat met p = k p% x overeenkomt. Daaruit volgt dat. tenzij 

 men // 3 en /li 2 leert kennen, aan de wet van Henry geen 

 middel kan ontleend worden om het aantal molekulen in 

 een oplossing te bepalen. Wat hier gezegd is komt over- 

 een met in Fig. 1 de kromme voor kleine waarden van x 

 een zwakke kromming te geven, maar een richting die ver 

 boven E heenwijst. Als allereerste benadering zou men ze 



als een rechte kunnen beschouwen, dus f — -j =0 



\dx$]pT 



stellen. Wij zulleu een waarde voor ( — — j aannemen, 



\dx*) p T 



maar dit' als constant beschouwen, en dus stellen 



1*3 — f* t xx{\ — \x) 



UUT mui 



p = p. 2 e we 



of met nog eenige vereenvoudiging: 



p— Cxe iis (1) 



waaruit 



en 



^= CV*(1 + ftx) 

 dx 



Waar afwijkingen van de wet van Henry met zekerheid 



x 

 bekend zijn is de afwijking in dien zin dat _ met toene- 



P 

 menden druk afneemt. Dit beteekent dus dat ft positief 

 is, en daar ft hier voorstelt, wat a bij de zoutoplossingen 

 beteekende, zijn deze uitkomsten in overeenstemming. 

 Alleer. bij NH 3 bij 0°, is dit slechts in den beginne waar, 



waaruit blijkt, dat — — -1 slechts approximatief standvastig 



\ dx* lp 

 mag genomen worden en, wat wel de regel zijn zal, eigenlijk 

 afnemende is. 



