( 450 ) 



De grootheid a heeft een saoiengestelden vorm, n.1. 



a = a u (l—af + a 8S (ff— y) a + a 33 f + a u xf + 



+ 2ai*(l-*)(*-y) + 2a 18 (l-*)y + 2 a 14 (l-*)j, f 



+ 2 «23 (*— y) y + 2 «24. (*— y) y + 2 *uf *) 



e u 



1 e?a 



2d~ = ï 1 ""*) ^ 13 + a l't~ a l^ + (' /,_ ^ (°«8 f «24,— «22> + 



+ y («?3 + «44 + 2 «14— «23— « 



24 J 



De factor van (1 — .r) is de meerdere waarde der aantrek- 

 king, die een molekuul water uitoefent op de 2 geïsoleerde 

 'ionen dan op het verbonden zoutmolekuul — de factor van 

 x — y stelt voor de meerdere aantrekking, die een zouttnole- 

 kuul uitoefent op de 2 geïsoleerde ionen dan op een zout» 

 molekuul zelf — eu de factor van y is de meerdere aan- 

 trekking die de gesplitsten 'ionen op elkander uitoefenen 

 dan een zontmolekuul op haar uitoefent. 



Hebben wij recht ook — — ö als benadering aan te ne- 



men? Het volgende dient hoofdzakelijk om te doen uitko- 

 men, dat het antwoord op deze vraag ontkennend moet 

 luiden. 



§ 2. Daar wij de voorwaarde voor het evenwicht aan 



( — | r= zullen ontleenen, moeten wij er nu toe over- 

 \dy Jxyt 



gaan om den vorm van ip te bepalen f). Zij moet zijn van 

 de gedaante: 



--ƒ, 



d V + q> (ff, y) 



*) Stelde men door V voor het volume van een ïnolekulaire hoeveel- 

 heid, dan zou b door 1 -\- g moeten gedeeld worden en a door (1 -\-y)' 2 . 

 Maar na herleiding zou voor j) toch dezelfde waarde worden gevonden. 



t) Zie § 4. Theorie moleculaire etc. Arch. Néerl, T. XXIV, of Mole- 

 culartheorie. Phi/s. Chemie, V, 2. 



