( 10) 



// kend staat," en behield mij voor mijn eigen oordeel uit 

 te spreken, nadat de Heer van ankum, Apotheker te 

 Groningen, een scheikundig onderzoek zou hebben verrigt. 

 Ik wensch thans de uitkomsten mede te deelen. 



Het juiste specifiek gewigt van den steen vond Prof. 

 ermerins te zijn 2.523. 



De door den Heer venema genoemde // vier regte lijn- 

 //vormige indruksels op de oppervlakte, die blaauw ge- 

 //kleurd zijn," trokken dadelijk mijne aandacht en waren 

 mijn eerste grond van twijfel aan den luchtoorsprong van 

 den steen. Was de steen werkelijk uit de lucht gevallen, 

 dan zijn die indrukken onverklaarbaar, daar geen naburig 

 ligchaam ze kon veroorzaken, terwijl het even onmogelijk 

 was, dat zij na den val in den grond zouden zijn ontstaan. 

 Neemt men aan, dat het een stuk van een gebakken 

 steen is, waarmede venema ten opzigte van enkele punten 

 zijn meteoor reeds vergeleek, dan mag men aannemen, dat 

 het indruksels zijn óf door kanten of ribben van andere 

 steenen, in den oven, óf door krassen veroorzaakt. 



Eene tweede twijfeling ontstond bij mij, doordien uit 

 de holligheden, waarin venema // hoegenaamd geene vreemde 

 //deelen, zand of vuilnis opgenomen vond," eenige zand- 

 korrels vielen, toen ik met den steen tegen eene harde 

 vlakte klopte, de opening van het grootste holligheidje 

 naar beneden gerigt. Het later onderzoek van van ankum 

 gaf op dit punt meer licht. Hij verwijdde eene der 

 openingen, keerde den steen om, en toen viel er een 

 zandachtig poeder uit. Daarenboven verzamelde hij uit de 

 holligheden van den steen vezeltjes, die bij mikroskopisch 

 onderzoek ontwijfelbaar plantenweefsel vertoonden. Hij ver- 

 warmde een weinig van het steenpoeder in een buisje, 

 waarin vochtig rood-lakmoespapier hing, en nam waar, dat 

 dit eerst blaauwachtig wierd, door ontwikkelde ammonia, 

 doch later, ten gevolge van verkoling van organische stof, 



