( 11 ) 



weer zwak rood. Vond venema in de afwezigheid van 

 zand, enz., //een afdoend bewijs, dat het werkelijk een 

 //meteoorsteen is, zoo het hem buitendien aan overtuiging 

 //had ontbroken," wij mogen nu uit de aanwezigheid, 

 vooral van organische stof, het tegendeel besluiten. 



Op de oppervlakte van den steen zijn hier en daar wel 

 gladde en zwartachtige plekken, maar de ruwe, roodachtige 

 ondergrond komt bijna overal door, zoodat er geen sprake 

 kan zijn van een omhulsel, zoo als men bij meteoorsteenen 

 pleeg te ontmoeten. Te minder is dit het geval, omdat 

 wat nog voor hulsel zou kunnen worden aangezien, nu en 

 dan binnenwaarts doordringt, en in stede van grijsachtig 

 wit te wezen, vuil bruin is. 



Van gekrystalliseerde mineralen of metaaldeeltjes is, zelfs 

 bij sterke vergrooting, niets te bespeuren. Bij poging tot 

 polijsten of bij het tot poeder brengen van den steen vond 

 van anktjm van dien aard ook niets, maar viel het hem 

 gemakkelijk uit de massa kwartskorrels te verzamelen. 



De waarneming van venema, dat de steen zwak op de 

 magneetnaald werkt en zelve eenigermate magnetisch is, 

 bleek ons eveneens. Van Anktjm merkte op, dat uit het 

 grove poeder van den steen inzonderheid de zwartere deel- 

 tjes worden aangetrokken. Zij zijn niet metalliek. Met 

 zoutzuur overgoten geven zij eenig ijzeroxyde af, maar 

 blijven grootendeels onopgelost terug. Hierbij, noch bij 

 eene proef met eene grootere hoeveelheid poeder van den 

 steen, heeft geenerlei opbruisching plaats, noch van water- 

 stof- noch van zwavelwaterstof-gaz. Hij nam voorts poeder 

 van rooden, gebakken steen, die in den oven aan de 

 grootste hitte is blootgesteld geweest en bekend is onder 

 den naam van mondsteen, en nam volkomen dezelfde ver- 

 houding ten opzigte van den magneet en het zoutzuur 

 waar. Het kost weinig moeite stukjes van evengenoem- 

 den steen te kiezen, die zoo zeer op den steen van 



