( 12 ) 



Wedde gelijken, dat wij moeite hadden er ons niet in te 

 vergissen, terwijl anderen geen verschil konden ontwaren. 



Niettegenstaande uit het bovenstaande reeds kan worden 

 afgeleid, dat wij de echtheid van den steen van Wedde, 

 als meteoriet, niet konden aannemen, getroostte toch van 

 ankum zich de ondankbare moeite, om de scheikundige 

 ontleding geheel ten uitvoer te brengen. Ik laat zijne 

 eigene opgaven hier volgen. 



//Bij het scheikundig onderzoek (zegt hij) heb ik geen 

 enkele van de bestanddeelen kunnen ontdekken, die ge- 

 woonlijk in meteoorsteenen worden aangetroffen, zoo als 

 nikkel, kobalt, chroom, koper, tin, phosphor- of zwavel- 

 metalen. Ik vond geene andere stoffen, dan die geacht 

 kunnen worden de gewone bestanddeelen te zijn van ijzer - 

 houdenden kleigrond, waarvan de roode steenen worden 

 vervaardigd, en dus in de gebakken steenen kunnen voor- 

 komen, namelijk : kiezelzuur, aluinaarde, ijzeroxyde, kalk, 

 magnesia, kali, natron en sporen van mangaanoxydul, phos- 

 phorzuur en chloor." 



tf Tot het quantitatif onderzoek werd een gedeelte van 

 den steen in een agaatsteenen mortier tot een zeer fijn 

 poeder gewreven en bij 100° gedroogd. 4.070 grm. van 

 dit poeder werden langen tijd bij verwarming met zout- 

 zuur behandeld. Na scheiding van het hierbij opgeloste 

 en het oplosbaar geworden kiezelzuur, bleef er aan onop- 

 losbaar silicaat (voor een groot gedeelte zeker zand) ach- 

 ter 3,781 grm., zoodat er door zoutzuur van den steen 

 slechts opgelost was geworden 0.289 grm., d. i. ruim 

 7 pCt. *)." 



,/ In dit oplosbaar geworden gedeelte werden gevonden : 



*) Bij de analysen van drie meteoorsteenen door Prof', von baüm- 

 hauer, bedroeg het in zuren oplosbare gedeelte 45 en 55, ja zelfs 59 

 pCt. 



