( 184 ) 



{(2/cs — m 2 )m + (kq — lm)q — (Iep — l^)s}a G 



— [(2??w -f" qt)m — [{%m — p)s -(- q 2 ] (n — r) — (kw- — lv)q 



+ (ku — 2lt)s — (2&s— m 2 )v — (kq — Zm)i<?}a 4 



-f- {(Zqiv — su) (n — r) — (mw — st)t — [3mv — 2>(n — r).s]u 

 -\-(kw — lv)io}a 2 



— {^ 2 + iw ) v — ( n — r ) w2 } = 0. 



Alhoewel de coëfficiënten der termen van deze vergelij- 

 king zarnengestelde uitdrukkingen zijn, kon het gebeuren 

 dat zij, door het substitueren der uitdrukkingen voor «, 

 p, y, enz., een meer eenvoudigen en ook regelmatigen vorm 

 verkregen. Maar het tegendeel heeft plaats; de zarnenstel- 

 ling, of het zamengesteld zijn, neemt door die substitutie 

 toe in groote mate, en het weinig regelmatige, dat in de 

 eindvergelijking, onder den hier gestelden vorm, nu nog 

 kan opgemerkt worden, vervalt ganschelijk, indien de coëf- 

 ficiënten worden ontwikkeld, dat is onmiddellijk in func- 

 tiën van de gegevene elementen A, B, C, F, G, H, uitgedrukt. 



Tot hiertoe zijn als coördinaten- assen aangenomen drie 

 onderling regthoekige lijnen, gaande door het punt, dat oor- 

 sprong voor de te vinden hoofdassen zal zijn. Kon men een 

 punt aanwijzen, voor hetwelk de rigtingen der hoofdassen, 

 die er toe behooren, bekend waren of meestal gemakkelij- 

 ker gevonden konden worden, dan. zou de keus van deze 

 assen, als vaste coördinaten- assen, dikwijls voordeel van het 

 meer eenvoudig zijn der uitkomsten van berekening kunnen 

 geven, althans zou zij, wegens het bepaalde en onverander- 

 lijke der stelling van zoodanige assen, voorrang verdienen. 

 Plet zwaartepunt der massa is veelal eeri dergelijk eenig 

 punt. Niet zelden geeft de vorm der massa aanleiding om, 

 gemakkelijker dan ten opzigte van een ander punt, de rig- 

 tingen der hoofdassen, die er doorgaan of er toe behooren, 



