( '310 ) 



acht maanden tijds, gedurende den overtogt van Engeland 

 naar Indië, tot eene dikte van 9 duimen aangegroeid. 

 Het schip, dat geacht werd te belmoren onder de vlugge 

 stoomers, had daardoor zooveel in snelheid verloren, dat 

 het niet meer dan 6} mijl in de wacht maakte. 



Opmerking verdient, dat de aangroeijing het sterkste is 

 in de nabijheid van den achtersteven, juist daar waar de 

 stroom langs het schip het krachtigste is. Van twee sche- 

 pen, de Etna in O. I. en de Suriname hier te lande, is 

 mij bekend, dat het aldus bevonden werd. 



Sterker dan aan boord der ijzeren schepen, vertoont 

 zich, onder sommige omstandigheden, de verwoestende wer- 

 king van het zeewater op het ijzer aan boord der houten 

 schepen. Wij hebben hier bepaaldelijk het oog op de schroef - 

 stoomschepen, die, gelijk de houten schepen in het alge- 

 meen, beneden de waterlijn gekoperd en van eene ijzeren 

 schroef voorzien zijn. Deze laatste en de met- haar verbon- 

 dene deelen staan voornamelijk aan de genoemde werking 

 bloot en vertoonen daarvan de onmiskenbare blijken. Om die 

 reden laat men dan ook tegenwoordig in de meeste, men 

 zou kunnen zeggen, in alle gevallen, als het niet soms om 

 de hoogere kosten gelaten werd, de ijzeren schroef vervallen 

 en vervangt haar door eene bronzen, die bovendien, uit- 

 hoofde van de meerdere taaiheid en veerkracht der stof, 

 boven een van gegoten ijzer te verkiezen is. Daarmede is 

 wel het kwaad voor een groot deel weggenomen, doch niet 

 geheel, zoo als nader blijken zal. 



De aanleiding tot de meer krachtige uitwerking van het 

 zeewater op het ijzer, dan bij de schepen van laatstgenoemde 

 stof gebouwd het geval is, wijst zich als van zelve aan ; 

 immers, men heeft hier twee verschillende metalen, van 

 welke het ijzer het electro-positieve is, gedompeld in eene 

 zoutoplossing en onderling in contact. 



